Deel deze pagina:
Aan de andere kant van het spectrum haalt de 'anti-carnavalist' – of de Limburger die de geur van verschaald bier liever inruilt voor de rust van ons Zuid-Limburgse heuvelland – opgetogen adem. Rustig adem. Waar zij normaal maandenlang het gevoel hebben in een permanente vastelaoves-gijzeling te zitten met overal Limburgse (tegenwoordig vaak boem-boem) vastelaovessjlaegers, is dat leed nu te overzien. "Even tanden op elkaar, het opruimen van de kerstboom verdelen over twee weekenden met de gordijnen dicht en we kunnen weer normaal doen," zie je ze denken. Hun 'vlucht-naar-Kitzbühel'-boekingen zijn dit jaar niet eens nodig; tegen de tijd dat de koffers gepakt zijn, hebben onze onvolprezen medewerkers van de buitendienst van onze gemeente de straten alweer schoongeblazen. Een spagaat. Terwijl de één wanhopig berekent hoe hij in no-time veertien dagen tachtig uren feest, zittingen, bals, het aanleren van de nieuwe sjlaegers én deelname aan de optocht gepropt krijgt, telt de ander met een stiekeme glimlach de weken af. Aftellen doet ongetwijfeld óók ózze nieje Prins. Dinsdag 13 oktober j.l. kwam er immers (al) witte rook uit de schoorsteen van de Prinsekemissie van De Windjbuujels. Voor het nieuwe trio, en ik spreek net als menig lid van onze prachtige EPS uit ervaring, breekt een ge-wél-di-ge tijd aan. Een tip voor deze heren, ongetwijfeld behorende tot de categorie ‘echte vastelaovesgekke’: Geniet vanaf nu van iedere minuut, ook al is menigeen nog helemaal niet bezig met de vastelaovend en richten zij zich nog rustig op de intocht van Sinterklaas en het plannen van de etentjes met Kerst en met wie oud op nieuw wordt gevierd. Geniet, want het is in no-time vastelaovend en dus ook 9 februari.
Alle 11-11 vierders vandaag een fijne opening van deze ultrakorte vastelaovend! Wie weet komt ergens in onze provincie vandaag wel de nummer 5 van het LVK van 1989 voorbij: ‘Zoeë vreug in fibberwarie, nae vreuger kós ‘t neet’.
Voor de echte vastelaovesgekke is deze snelkookpan een regelrechte nachtmerrie. De rasechte vastelaovesgek, die geen evenement wil missen, wil maandenlang toeleven naar de drie dolle dagen en stapsgewijs alle evenementen bijwonen. Van liedjesaovenden naar de opnames van de liedjes. Van opnames naar zittingen met tussendoor de intens geraffineerde speurtochten naar ‘de nieuwe hoogheid’. Van zittingen naar de aftredens en het ruimte maken voor onze nieuwe voorgangers. Het LVK en KVL, de prinsebals met alle kleinere activiteiten ertussen.
Maar nu? Nu is het een kwestie van ademhalen, oogkleppen op en op topsportniveau maar doordenderen. Er is geen tijd te verliezen! Men kan zich geen keuzestress rond vastelaovespekskes permitteren. Het voelt als een driegangendiner dat in de blender is gegooid en in één teug naar binnen moet worden gegoten.
Ik moet denken aan het LVK van 1989. Het jaar van ‘De Knapperikke’ en ‘Zutjes aan’. In de kleine, intieme Hanenhof in Geleen, kondigde good old presentator Alf Poell het duo Jan Dereijk en Petra Houben aan met hun lied ‘Vreuger kós ut neet’. (Het lied werd overigens knap 5e van de 152 LVK-inzendingen dat jaar). ‘Waem haet det oëtgevónje, niejjaor is net gevierd. Wao pas nog körsbuim sjtinge, zien de kamers al versiërd.’
Mooier en treffender kunnen we de chaos van dit komende vastelaovesseizoen niet samenvatten. De kerstballen liggen dadelijk koud in de doos of we zingen op dinsdag 9 februari alweer met Hannelore Winter ‘Straks is ‘t weer aswoensdaag’. Maar laten we eerlijk zijn. De ene Limburger maakt nu al een existentiële crisis door terwijl de ander zich in de handen wrijft.
Het is vandaag de elfde van de elfde. Menigeen heeft afgelopen weken al op kantoor gestaan met een verlofaanvraag en vanmorgen stonden thuis de schminkdozen nog vóór het ontbijt op tafel. Iets met paplepel.
Vandaag trappen we het Vastelaovesseizoen af, al is 'seizoen' dit jaar een wel héél groot woord. Het is meer een korte sprint waar Matthew Brennan en Wout van Aert van mijn favoriete Team Visma Lease a Bike nog een puntje aan kunnen zuigen!
Aan de andere kant van het spectrum haalt de 'anti-carnavalist' – of de Limburger die de geur van verschaald bier liever inruilt voor de rust van ons Zuid-Limburgse heuvelland – opgetogen adem. Rustig adem. Waar zij normaal maandenlang het gevoel hebben in een permanente vastelaoves-gijzeling te zitten met overal Limburgse (tegenwoordig vaak boem-boem) vastelaovessjlaegers, is dat leed nu te overzien. "Even tanden op elkaar, het opruimen van de kerstboom verdelen over twee weekenden met de gordijnen dicht en we kunnen weer normaal doen," zie je ze denken. Hun 'vlucht-naar-Kitzbühel'-boekingen zijn dit jaar niet eens nodig; tegen de tijd dat de koffers gepakt zijn, hebben onze onvolprezen medewerkers van de buitendienst van onze gemeente de straten alweer schoongeblazen. Een spagaat. Terwijl de één wanhopig berekent hoe hij in no-time veertien dagen tachtig uren feest, zittingen, bals, het aanleren van de nieuwe sjlaegers én deelname aan de optocht gepropt krijgt, telt de ander met een stiekeme glimlach de weken af. Aftellen doet ongetwijfeld óók ózze nieje Prins. Dinsdag 13 oktober j.l. kwam er immers (al) witte rook uit de schoorsteen van de Prinsekemissie van De Windjbuujels. Voor het nieuwe trio, en ik spreek net als menig lid van onze prachtige EPS uit ervaring, breekt een ge-wél-di-ge tijd aan. Een tip voor deze heren, ongetwijfeld behorende tot de categorie ‘echte vastelaovesgekke’: Geniet vanaf nu van iedere minuut, ook al is menigeen nog helemaal niet bezig met de vastelaovend en richten zij zich nog rustig op de intocht van Sinterklaas en het plannen van de etentjes met Kerst en met wie oud op nieuw wordt gevierd. Geniet, want het is in no-time vastelaovend en dus ook 9 februari.
Alle 11-11 vierders vandaag een fijne opening van deze ultrakorte vastelaovend! Wie weet komt ergens in onze provincie vandaag wel de nummer 5 van het LVK van 1989 voorbij: ‘Zoeë vreug in fibberwarie, nae vreuger kós ‘t neet’.
Voor de echte vastelaovesgekke is deze snelkookpan een regelrechte nachtmerrie. De rasechte vastelaovesgek, die geen evenement wil missen, wil maandenlang toeleven naar de drie dolle dagen en stapsgewijs alle evenementen bijwonen. Van liedjesaovenden naar de opnames van de liedjes. Van opnames naar zittingen met tussendoor de intens geraffineerde speurtochten naar ‘de nieuwe hoogheid’. Van zittingen naar de aftredens en het ruimte maken voor onze nieuwe voorgangers. Het LVK en KVL, de prinsebals met alle kleinere activiteiten ertussen.
Maar nu? Nu is het een kwestie van ademhalen, oogkleppen op en op topsportniveau maar doordenderen. Er is geen tijd te verliezen! Men kan zich geen keuzestress rond vastelaovespekskes permitteren. Het voelt als een driegangendiner dat in de blender is gegooid en in één teug naar binnen moet worden gegoten.
Ik moet denken aan het LVK van 1989. Het jaar van ‘De Knapperikke’ en ‘Zutjes aan’. In de kleine, intieme Hanenhof in Geleen, kondigde good old presentator Alf Poell het duo Jan Dereijk en Petra Houben aan met hun lied ‘Vreuger kós ut neet’. (Het lied werd overigens knap 5e van de 152 LVK-inzendingen dat jaar). ‘Waem haet det oëtgevónje, niejjaor is net gevierd. Wao pas nog körsbuim sjtinge, zien de kamers al versiërd.’
Mooier en treffender kunnen we de chaos van dit komende vastelaovesseizoen niet samenvatten. De kerstballen liggen dadelijk koud in de doos of we zingen op dinsdag 9 februari alweer met Hannelore Winter ‘Straks is ‘t weer aswoensdaag’. Maar laten we eerlijk zijn. De ene Limburger maakt nu al een existentiële crisis door terwijl de ander zich in de handen wrijft.
Deel deze pagina:
Het is vandaag de elfde van de elfde. Menigeen heeft afgelopen weken al op kantoor gestaan met een verlofaanvraag en vanmorgen stonden thuis de schminkdozen nog vóór het ontbijt op tafel. Iets met paplepel.
Vandaag trappen we het Vastelaovesseizoen af, al is 'seizoen' dit jaar een wel héél groot woord. Het is meer een korte sprint waar Matthew Brennan en Wout van Aert van mijn favoriete Team Visma Lease a Bike nog een puntje aan kunnen zuigen!
