Thea Schreurs
Vrijwilligerswerk geeft veel terug
Ondanks hun verschillende achtergronden herkennen Désirée en Thea dezelfde drijfveer: aandacht hebben voor een ander.
Désirée: "Ik kan misschien niet meer werken zoals vroeger, maar ik kan nog steeds iets betekenen voor een ander."
Thea: "Kijk naar de mogelijkheden in plaats van naar de onmogelijkheden. Als je echt oog hebt voor de mens achter de beperking, kun je veel voor elkaar betekenen."
Voor beiden geldt dat vrijwilligerswerk niet alleen van waarde is voor de ander, maar ook veel voldoening geeft. Of je nu net begint als thuisvrijwilliger of al jaren ervaring hebt als dementievrijwilliger: een luisterend oor, persoonlijke aandacht en oprechte betrokkenheid kunnen het verschil maken in iemands dag.
Al jaren actief als dementievrijwilliger
Waar Désirée nog maar net gestart is, heeft Thea Schreurs (70) inmiddels ruime ervaring als vrijwilliger. Al meer dan drie jaar ondersteunt zij mensen met dementie en hun mantelzorgers. Na haar pensioen wilde Thea graag actief blijven en iets betekenen voor anderen. Via het Alzheimer Café kwam zij in aanraking met dementievrijwilligers. Het onderwerp sprak haar direct aan. Vanuit haar inzet als dementievrijwilliger raakte zij later ook betrokken bij de Danssalon.
Gemiddeld besteedt Thea twee tot drie uur per week aan haar vrijwilligerswerk. Geen bezoek is hetzelfde. Soms wordt er samen gekleurd (zie foto met Mw. Ottenheim), gekaart of gewandeld. Een andere keer maken ze een ritje naar de Maas, eten een ijsje of steken samen een kaarsje aan. Wat Thea bijzonder vindt aan het vrijwilligerswerk, is het contact met de mensen zelf. Zij heeft een natuurlijke manier om aan te sluiten bij wat iemand nog wél kan en waar iemand plezier uit haalt.
"Achter de dementie blijft altijd de mens zichtbaar. Ik vind het belangrijk om te kijken naar wat iemand nog wel kan en waar iemand blij van wordt."
Juist die momenten geven haar veel voldoening. Een glimlach, een mooi gesprek of een activiteit die herinneringen oproept, kunnen voor Thea het verschil maken. Tegelijkertijd ziet zij hoeveel het voor mantelzorgers betekent wanneer zij even tijd voor zichzelf krijgen.
"Ik haal er ontzettend veel voldoening uit. Als ik zie dat iemand geniet, ontspant of weer even opbloeit, dan ga ik zelf ook met een goed gevoel naar huis."
Vrijwilligerswerk kent vele vormen
De één is nog maar net gestart, de ander zet zich al enkele jaren in. Toch delen zij dezelfde motivatie: iets betekenen voor een ander. Deze keer laten we twee vrijwilligers aan het woord. Désirée Berkx is onlangs begonnen als thuisvrijwilliger, terwijl Thea Schreurs al jarenlang actief is als dementievrijwilliger.
Nieuwe stap als thuisvrijwilliger
Voor Désirée Berkx (57) uit Beesel is zorgen voor anderen een rode draad in haar leven. Na haar studie HBO Maatschappelijk Werk en Dienstverlening werkte zij onder andere binnen de verslavingsreclassering, jeugdreclassering en met gezinnen waar Veilig Thuis betrokken was. Door drie hersenbloedingen veranderde haar leven ingrijpend. Werken zoals vroeger is door afasie en apraxie niet meer mogelijk. Toch bleef de wens om iets voor anderen te betekenen bestaan.
"Ik wilde graag betrokken blijven bij mensen. Vrijwilligerswerk geeft mij de mogelijkheid om iets terug te doen voor een ander."
Sinds kort is Désirée actief als thuisvrijwilliger bij een inwoner in de gemeente Beesel. Eerder was zij ook al betrokken bij De Huiberg, waar haar vader dagbesteding bezocht, en begeleidt zij daarnaast nog een gezin via Wel.Kom. Naast haar vrijwilligerswerk geniet zij van haar paarden, haar dochter en twee kleinkinderen van 8 en 10 jaar. Paardrijden is tegenwoordig haar grootste hobby, al was zij vroeger ook actief met tennis en volleybal.
Deel deze pagina:
Deel deze pagina:
Thea Schreurs
Vrijwilligerswerk geeft veel terug
Ondanks hun verschillende achtergronden herkennen Désirée en Thea dezelfde drijfveer: aandacht hebben voor een ander.
Désirée: "Ik kan misschien niet meer werken zoals vroeger, maar ik kan nog steeds iets betekenen voor een ander."
Thea: "Kijk naar de mogelijkheden in plaats van naar de onmogelijkheden. Als je echt oog hebt voor de mens achter de beperking, kun je veel voor elkaar betekenen."
Voor beiden geldt dat vrijwilligerswerk niet alleen van waarde is voor de ander, maar ook veel voldoening geeft. Of je nu net begint als thuisvrijwilliger of al jaren ervaring hebt als dementievrijwilliger: een luisterend oor, persoonlijke aandacht en oprechte betrokkenheid kunnen het verschil maken in iemands dag.
Al jaren actief als dementievrijwilliger
Waar Désirée nog maar net gestart is, heeft Thea Schreurs (70) inmiddels ruime ervaring als vrijwilliger. Al meer dan drie jaar ondersteunt zij mensen met dementie en hun mantelzorgers. Na haar pensioen wilde Thea graag actief blijven en iets betekenen voor anderen. Via het Alzheimer Café kwam zij in aanraking met dementievrijwilligers. Het onderwerp sprak haar direct aan. Vanuit haar inzet als dementievrijwilliger raakte zij later ook betrokken bij de Danssalon.
Gemiddeld besteedt Thea twee tot drie uur per week aan haar vrijwilligerswerk. Geen bezoek is hetzelfde. Soms wordt er samen gekleurd (zie foto met Mw. Ottenheim), gekaart of gewandeld. Een andere keer maken ze een ritje naar de Maas, eten een ijsje of steken samen een kaarsje aan. Wat Thea bijzonder vindt aan het vrijwilligerswerk, is het contact met de mensen zelf. Zij heeft een natuurlijke manier om aan te sluiten bij wat iemand nog wél kan en waar iemand plezier uit haalt.
"Achter de dementie blijft altijd de mens zichtbaar. Ik vind het belangrijk om te kijken naar wat iemand nog wel kan en waar iemand blij van wordt."
Juist die momenten geven haar veel voldoening. Een glimlach, een mooi gesprek of een activiteit die herinneringen oproept, kunnen voor Thea het verschil maken. Tegelijkertijd ziet zij hoeveel het voor mantelzorgers betekent wanneer zij even tijd voor zichzelf krijgen.
"Ik haal er ontzettend veel voldoening uit. Als ik zie dat iemand geniet, ontspant of weer even opbloeit, dan ga ik zelf ook met een goed gevoel naar huis."
Vrijwilligerswerk kent vele vormen
De één is nog maar net gestart, de ander zet zich al enkele jaren in. Toch delen zij dezelfde motivatie: iets betekenen voor een ander. Deze keer laten we twee vrijwilligers aan het woord. Désirée Berkx is onlangs begonnen als thuisvrijwilliger, terwijl Thea Schreurs al jarenlang actief is als dementievrijwilliger.
Nieuwe stap als thuisvrijwilliger
Voor Désirée Berkx (57) uit Beesel is zorgen voor anderen een rode draad in haar leven. Na haar studie HBO Maatschappelijk Werk en Dienstverlening werkte zij onder andere binnen de verslavingsreclassering, jeugdreclassering en met gezinnen waar Veilig Thuis betrokken was. Door drie hersenbloedingen veranderde haar leven ingrijpend. Werken zoals vroeger is door afasie en apraxie niet meer mogelijk. Toch bleef de wens om iets voor anderen te betekenen bestaan.
"Ik wilde graag betrokken blijven bij mensen. Vrijwilligerswerk geeft mij de mogelijkheid om iets terug te doen voor een ander."
Sinds kort is Désirée actief als thuisvrijwilliger bij een inwoner in de gemeente Beesel. Eerder was zij ook al betrokken bij De Huiberg, waar haar vader dagbesteding bezocht, en begeleidt zij daarnaast nog een gezin via Wel.Kom. Naast haar vrijwilligerswerk geniet zij van haar paarden, haar dochter en twee kleinkinderen van 8 en 10 jaar. Paardrijden is tegenwoordig haar grootste hobby, al was zij vroeger ook actief met tennis en volleybal.