Ós modertaal kènt diverse typische oetdrökkinge mèt daag. Daag mèt langer oetgesjpraoke -aa- is éíne daag (inkelvoud) en daag mèt korter oetgesjpraoke -aa- zien d’r mieër (mieërvoud). “Vriedig ach daag kómme ze hie op bezeuk.” beteikent ‘Vrijdag over een week komen ze hier op bezoek’. “Vriedig veur ach daag ware ze hie op bezeuk.” beteikent ‘Vrijdag een week geleden waren ze hier op bezoek’.  Fieësdaag neume veur goej daag. “Mèt die goej daag zeen veur ós weer.” Of zónger goej: “Mèt die daag zeen veur ós weer.” Daag same! is ’n hertelike Limburgse groet taege twieë of mieër luuj. Zich groete is ‘zich de goejedaag zègke’. “Waoróm zègke die zich neet mieër de goejedaag?” Emes get aan de daag doon (of lègke) beteikent emes get verduutse (helder uitleggen, duidelijk maken). Get aan de daag haje beteikent get bie daaglich bekieke. “Die bloeze mós se aan de daag haje óm de kleure good te kènne zeen.” Toekóms en verleje drökke veur oet door die anger daag (binnenkort) en dees daag (onlangs). “Die anger daag kómme ze truuk van vekantie.” / “Dees daag zien ze nag hie gewaes.” En dageliks neume veur áldaag. “Hae kump áldaag mèt ’t huundje naeve gewanjele.” Aan de daag maete is ’t maete van de zuvere aafsjtandj tösse beveurbeeld raamkoziene. “Deze raam is eine bie angerhalve maeter aan de daag.”