Onze reis begon in Beijing, de hoofdstad van China. Met drie nachten hadden we voldoende tijd om een eerste indruk van de stad te krijgen en meteen enkele van de bekendste bezienswaardigheden van China te bezoeken.

De Verboden Stad stond als eerste op de planning. Dit enorme paleizencomplex vormde eeuwenlang het keizerlijke hart van China. Lopend door het complex krijg je pas echt een beeld van de schaal, rijkdom en cultuur van het Chinese keizerrijk.

Maar misschien nog indrukwekkender was het bezoek aan de Chinese Muur bij Mutianyu. Deze eindeloze muur strekt zich uit over groene bergtoppen en gaat zo ver door het landschap totdat je het niet meer kan zien. Ik had niet verwacht dat het op sommige delen erg steil kon zijn en het lopen over de steile trappen was erg inspannend, maar het uitzicht bovenop maakte veel goed. Het is zo'n plek waarvan foto's eigenlijk niet helemaal kunnen overbrengen hoe indrukwekkend het in werkelijkheid is.

Na drie nachten Beijing was het tijd om verder te reizen. Niet met het vliegtuig, maar met een hogesnelheidstrein.

Onze volgende bestemming was Xi’an, een stad die vooral bekend is vanwege het Terracottaleger. Het leger bestaat uit duizenden levensgrote terracotta soldaten die meer dan tweeduizend jaar geleden werden begraven bij het mausoleum van keizer Qin Shi Huang.

Wanneer je de enorme opgravingshal binnenloopt en de rijen soldaten ziet staan, is het moeilijk om niet even stil te worden. Het was een bijzonder aanzicht, maar mijn enthousiasme daalde een klein beetje door de enorme drukte rondom de hal. Voordat ik iets van het leger kon zien, kreeg ik namelijk eerst een massa andere toeristen voor me.

Na het bezoeken van het terracotta leger, hebben we na een nacht Xi’an alweer achter ons moeten laten. Onze volgende trein nam ons mee naar Chengdu.

We hadden vier dagen in Chengdu. Deze stad staat wereldwijd bekend om zijn panda’s en dus stond een bezoek aan de Panda Base hoog op onze lijst.

Van dichtbij zagen we hoe de panda’s hun dagen doorbrengen met eten, klimmen en voornamelijk slapen. Het was erg leuk om te zien hoe lui ze echt zijn. Dit zie je vaak op tv, maar we hadden niet verwacht dat het meer dan waar was.
We bezochten ook Panda Valley, waar we opnieuw panda’s konden bewonderen, maar in een andere omgeving.

Deze vallei was een stuk kleiner en rustiger waardoor we iets langer konden genieten van de dieren.

Chengdu bleek daarnaast veel meer te zijn dan alleen de pandahoofdstad. We bezochten er ook het grootste gebouw ter wereld en 's avonds trokken we de stad in. Zodra de zon onderging, veranderde Chengdu in een zee van licht. Gigantische schermen, verlichte gebouwen en moderne architectuur zorgden voor een bijna futuristische sfeer.

Na Chengdu stapten we opnieuw op de trein, dit keer richting Chongqing. Deze stad was misschien wel een van de meest bijzondere verrassingen van de reis.

Chongqing is gebouwd op heuvels en kent enorme hoogteverschillen, waardoor het lijkt alsof straten, gebouwen, tunnels, bruggen en metrolijnen soms over en door elkaar heen lopen. Vooral 's avonds is de stad spectaculair.

We genoten er van een barbecue met uitzicht op de skyline. Terwijl we aten, zagen we de stad rondom ons oplichten en hadden we het geluk om een grote drone show te zien. Daarna trokken we zelf de stad in en ontdekten we de beroemde, bijna cyberpunkachtige omgeving. Neonverlichting, gigantische gebouwen en eindeloze stromen mensen maakten deze stad erg filmisch voor ons. Een van de bekendste voorbeelden van de bijzondere infrastructuur van Chongqing is de trein die dwars door een gebouw rijdt. In een stad waar ruimte schaars is en hoogteverschillen enorm zijn, blijken oplossingen soms creatiever dan we in Europa gewend zijn.

Na de drukte van Chongqing zochten we de rust op in Wulong. Hier draaide alles om natuur.

In het Natural Three Bridges National Park zagen we enorme natuurlijke rotsbogen die door miljoenen jaren van erosie zijn ontstaan. Ook bezochten we de Longshuixia-kloof. Een wandelroute voert door een kloof met steile rotswanden, watervallen en groene begroeiing.

Dit was het moment van de reis waarbij we even konden uitademen en genieten van de frisse lucht van de natuur. We merkten dat de grote steden toch wel overweldigend waren. Het was een compleet andere ervaring dan de grote Chinese steden en precies de afwisseling die we nodig hadden.

En natuurlijk konden we Shanghai niet verlaten zonder de beroemde skyline in het donker te bekijken. De verlichte wolkenkrabbers langs de Huangpu-rivier vormen een van de meest herkenbare stadsbeelden van China. Na alle steden die we tijdens onze reis hadden gezien, voelde Shanghai als een passend sluitstuk: modern, groot en voortdurend in beweging.

Na weken reizen was er uiteindelijk ook behoefte aan iets wat tijdens deze reis schaars was geweest: rust. We gebruikten een deel van onze tijd in Shanghai dan ook simpelweg om uit te rusten en alle indrukken te laten bezinken.

Na alle natuur, bergen en binnenlandse steden vlogen we naar onze laatste bestemming: Shanghai.

Ook hier ontdekten we een andere kant van China. Deze stad voelde het meest herkenbaar, aangezien het de meeste Westerse invloeden heeft. Hier hebben we voornamelijk veel geshopt. In de grote winkelstraten, maar ook ook een van de nepmarkten onder een metrostation. Een plek waar afdingen bijna onderdeel van de attractie lijkt te zijn. Daarnaast was het leuk om tussen alle grote toeristische bezienswaardigheden juist wat meer lokale en creatieve plekken te ontdekken.

Daarna zat onze reis erop en begonnen we aan de terugreis naar huis. We hadden in een korte periode een groot deel van China doorkruist.

Van eeuwenoude paleizen en de Chinese muur tot panda's, diepe kloven en bijzondere berglandschappen. Van traditionele steden tot futuristische skylines. Misschien was juist die afwisseling het mooiste aan de reis. China is absoluut geen land dat zich makkelijk in één beeld laat vangen. Het is hypermodern en futuristisch , maar ook eeuwenoud en, traditioneel. Het is overweldigend en toch op sommige momenten rustig.

Bij aankomst thuis waren we vooral blij om even niets meer te hoeven inpakken, overstappen of uitzoeken waar de volgende trein vertrekt. We hadden eindelijk rust na drie weken niet stilgestaan te hebben. Er bleef één gevoel sterk hangen: wat hebben we ontzettend veel gezien.

China is zo groot dat een relatief korte reis onmogelijk alles kan laten zien. Maar deze reis heeft ons een eerste blik op een land en zijn cultuur gegeven. Het is wennen om je in een andere leefwereld te begeven, maar het is zeker een interessante, leerzame en onvergetelijke reis geweest.

Van Wulong reisden we verder naar Zhangjiajie, waar we vier nachten verbleven. De omgeving staat bekend om zijn spectaculaire, met groen begroeide rotspilaren. Het landschap is zo bijzonder dat het bijna niet echt lijkt.

We begonnen met de Tianmen Mountain. De berg staat bekend om zijn spectaculaire uitzichten en de beroemde Tianmen-poort, een gigantische natuurlijke opening in de berg. We hadden helaas de eerste dag dat we daar waren ontzettende pech. We zaten compleet in de wolken en konden niet verder dan vijf meter voor ons zien. Het uitzicht waar we op hadden gehoopt was omgetoverd toch een mistig beeld. Gelukkig hadden we in de vier dagen dat we hier waren nog een ander moment gevonden om te gaan en zagen we bij de tweede poging wel de spectaculaire berg.

We bezochten ook de beroemde Avatar Mountains. De smalle zandstenen rotspilaren die honderden meters uit het landschap omhoog komen. Wandelend tussen deze bergen begrijp je meteen waarom het gebied zoveel mensen fascineert. De miist tussen de toppen maakt het geheel soms nog mysterieuzer, maar ook hier was het af en toe alsof we middenin een wolk stonden.

Ons hoogtepunt van de hele reis was de Via Ferrata op Qixing Mountain. Via staalkabels en gezekerde klimroutes konden we de berg op een heel andere manier ervaren. Het lopen op een trap op 1500 meter hoogte is iets wat ik dacht dat ik nooit zou durven. Juist door deze uitdaging aan te gaan, werd het een van de meest avontuurlijke en mooiste onderdelen van de reis.