Ós modertaal haet diverse oetdrökkinge die typisch zien veur ’t Limburgs taaleige. Inkele willekeurige veurbeelde zien: Wat is dich? – Wat scheelt eraan? Ich bön d’r neet richtig aan – Ik voel me niet zo lekker. Ich veul mich ongemood – Ik voel me niet op mijn gemak. De mismood is mich d’raan – Ik voel me mismoedig. Veur ware meug gezaete – Wij waren moe van het zitten. Ich bön zoe meug wie ’n maai – Ik ben doodmoe, uitgeput. Det kump mich richtig aan die sjaal – Dat grijpt mij echt naar de keel. ’t Aete zit mich te sjörge – Ik heb last van mijn maag na het eten. Ich sjöd mich van det greike – Ik heb een afkeer van dat spul. Zie kwaam ‘m aan ’t gezóndj – Zij voelde hem stevig aan de tand. Hae kreeg ze oetgebujeld – Hij kreeg een flinke uitbrander. Geit ’t dich nag get? – Vermanende vraag voor een inhalig type, schranser.