De basisbeteikenis van sjörge is ‘kruien, met de kruiwagen rijden; sjouwen, zwoegen’ en is aafgeleid van ’t Middelhoeëgduitse ‘schürgen’ (duwen, schuiven, stoten). Sjörger beteikent ‘kruier’. De sjörgers haje ’n sjlechte reputatie, ’t waar ruig volk, dök ónverzorg, fieze kleier, lómp en zónger menere. Sjörgers wèrkde veural veur firma’s en ze transporteerde diverse goedere. In de groeëte sjtaej móste sjörgers die veur ‘t transport van reizigersbagage zorgde, op sjtations en in haves, op ’n gegaeve moment aan bepaolde eise voldoon. Ze droge uniforme en haje ‘ne officiële kopere sjörgerspenning. Sjörge en sjörker vinje veur truuk in diverse oetdrökkinge. ‘Dae leut neet mèt zich sjörge’ (onwrikbaar en vastberaden). ‘Dae leut mèt zich sjörge (laat zich alles gevallen) of ‘Dae kèns se euver de rök sjörge’ (mak en volgzaam). ‘Det is häör veur de vot gesjörg’ (plotseling en onverwachts met iets onvermijdelijks geconfronteerd worden). ‘ne Miens is gèn sjörker’ (de belastbaarheid van mensen heeft grenzen). ‘Zit neet zoe te sjörge’ (onrustig heen en weer bewegen op een zitmeubel). ’t Aete is mich neet zoe good bekómme, ’t zit mich richtig te sjörge’ (onaangenaam gevoel in de maag na een maaltijd); ‘De kinjer sjpele sjörkerke’ (een kind leunt, met gestrekte armen en benen, met de handen en teentoppen op de grond en een tweede kind pakt de enkels van het speelgenootje beet, tilt de benen omhoog en laat ‘t kind op de handen vooruit lopen).