Met vriendelijke wandelgroet,

Jan van Willick.

Samen met Thijs, Peter en Loek finish ik de Vierdaagse. Mijn tweede keer. Peter en Thijs voltooien hun 8ste, Loek zijn 6de. Maar voor ons allemaal voelt het als een overwinning. Vier dagen, 120 kilometer, honderden herinneringen. Helaas zijn op de slotdag nog 313 uitvallers, waardoor in totaal 42.137 wandelaars de finish halen.

De hele stad feest, op het deelnemersplein storten ook wij
ons in het feestgedruis. De stemming is uitgelaten en het is intens genieten.

Komt de 4Daagse onder druk te staan door haar eigen populariteit? De enorme belangstelling, de drukte op de route, de warmte en klimaat, logistiek, de impact op de regio. Nog genoeg uitdagingen! Maar het grootste meerdaags wandelevenement ter wereld met een traditie van 108 jaar zal er nog in lengte van jaren zijn door haar sfeer, traditie en saamhorigheid.

De laatste dag is bijzonder. Je weet dat je het gaat halen, maar je moet nog wél die 30 kilometer lopen. De sfeer is anders: vrolijker, opgeluchter, bijna feestelijk. De route rond Cuijk is prachtig, over de langgerekte dijken met mooie vergezichten. Daar besef je: dit is het moment, dit is de Vierdaagse.

Muziek, dans, vlaggen, en duizenden mensen die je toejuichen. Je wandelt door Heumen, alsof de Via Gladiola hier al begint. Vervolgens naar Malden, de oude rijksweg op richting Nijmegen. Een lange rechte weg van circa 7 kilometer. Het is niet alleen super wandelweer, maar ook voor de toeschouwers is het ideaal, niet te warm, maar een heerlijke zomerdag. De laatste kilometers richting Nijmegen zijn magisch. De Via Gladiola is een muur van geluid, bloemen, emoties en trots. Mensen klappen, kinderen geven gladiolen, en je loopt als vanzelf.

Dit is de dag waar iedereen het over heeft: de heuvels. De ochtend begint om 5:00 uur met veel luide muziek op de camping; de wandelaars van de 50 km lopen al langs onze camping. Peter heeft de wandelschoenen vervangen door een wandelsandalen. Ondanks de opkomende vermoeidheid vertrekken we allemaal met goede moed. De eerste kilometers zijn vlak, maar dan begint het echte werk.

De klim naar Groesbeek is pittig, maar de omgeving maakt alles goed. Bossen, uitzichten, muziek, en overal mensen die je vooruit schreeuwen. De Zevenheuvelen zijn berucht, maar samen lopen maakt het lichter. De sandalen zitten Peter perfect!

In Groesbeek zelf is het één groot feest. De terrassen zitten vol, de muziek staat hard, en je voelt de energie door je lichaam stromen. De afdaling richting Nijmegen voelt als een beloning. Aan het einde van de dag zijn we moe, maar trots. Dit was de zwaarste dag, maar ook die ronden we succesvol af. Ook vandaag zijn er 1257 uitvallers. Op het Omroep Gelderplein is het beregezellig, we drinken meerdere bekers Bavaria en komen bijna te laat voor het avondeten op de camping.

De rechtervoet van Peter wordt een steeds groter probleem, hij trekt de schoen veelvuldig uit, masseert zijn tenen, plakt een pleister, maar de pijn blijft.

Langs de route tref je overal ondersteuning aan van de vele wandelgroepen, waaronder ook wandelclub “de-boomzager.nl”. De oorsprong van de club is dubieus, de eigenaar van een boomzagerij mocht geen reclame maken tijdens de 4Daagse. Wat deed hij vervolgens: hij richtte een wandelclub op, is prominent aanwezig langs de route en heeft inmiddels 1400 leden. Alle wandelaars kennen de “boomzagers”. We besluiten lid te worden en ontvangen direct een wandelshirt voor de donderdag.

De laatste kilometers gaan via Weurt en de brug terug naar Nijmegen. We komen lachend over de finish. Twee dagen voltooid. Er zijn 1249 uitvallers.

We verlaten Nijmegen en lopen over de Waalbrug, uitkijkend over het water naar de dijk aan de overkant. De route voert ons door Oosterhout, waar de straten vol staan met vroege supporters. Daarna wandelen we door Valburg, waar kinderen ons fruit aanbieden, en vervolgens richting Elst, dat zoals altijd één groot feest is. De muziek, de terrassen, de mensen. Het voelt alsof de hele regio is uitgelopen om ons te zien.

Na Elst gaat de route verder naar Bemmel, waar de sfeer warm en dorps is, en daarna door naar Lent, waar je de skyline van Nijmegen al ziet. De laatste kilometers zijn druk maar feestelijk. Aan het einde van de dag voel ik mijn benen, maar de voldoening overheerst. De eerste 30 kilometer zitten erop. Op het Omroep Gelderlandplein rusten we uit en delen onze ervaringen van de eerste dag met andere wandelaars. Er blijken 805 wandelaars af te haken op deze dag.

De eerste ochtend begint vroeg. Om 5:30 uur rinkelt de wekker en in de voortent hoor ik het koffieapparaat al pruttelen. Samen met Thijs, Peter en Loek fietsen we door het bos van Malden richting de Wedren. Daar begint meteen het eerste ritueel van de Vierdaagse: drie kwartier wachten voordat we eindelijk aan onze 30 km mogen beginnen. Het is indrukwekkend, zoveel wandelaars, maar de sfeer is verwachtingsvol.

Op de wedren staat een groot bord, De Barometer 2026. Deze geeft aan: “van de 47.000 ingeschrevenen melden zich er 1239 niet”. Vandaag lopen we dus met ruim 45.000 wandelaars de blauwe dinsdag.

Al snel blijkt dat Thijs wat last heeft van zijn rechtervoet. Een paar tenen hebben blijkbaar te weinig ruimte en zijn pijnlijk, maar zoals altijd zet hij vastberaden door.

Je spreekt op die dagen met talloze wandelaars. Aanvankelijk lopen de wandelaars van de 30-40 en 50 km hun eigen route mede door de verschillende starttijden. De wandelaars op de 50 km starten om 04:00 uur, die van de 40 km tussen 5:00 uur en 6:40 uur en die van de 30 km vanaf 07:00 uur. Op gemiddeld de laatste 15 kilometer komt alles samen en is het vaak erg druk op de weg. Als rode draad in de gesprekken de volgende onderwerpen: Waarom loop je deze 4 daagse? Waar kom je vandaan? Welke afstand? Hoe vaak gelopen? Hoe gaat het? etc. De 40 en 50 km lopers zijn de bikkels die enigszins neerkijken op de senioriteit van de 30 km loper. Maar in deze groep lopen ook verrassend veel jeugdigen tussen de 11 en 15 jaar die onderweg veel leven in de brouwerij brengen.

Op maandag gaan we terug naar de camping en springen op de meegenomen fietsen om onze inschrijving te bevestigen bij de start, in Nijmegen bekend als de Wedren. Van de 47.000 ingeschrevenen melden zich er 1239 niet. De stad Nijmegen is klaar voor een week lang feesten. De binnenstad wordt overspoeld met wandelaars met een blauw (30 km), geel (40 km) of rood (50 km) polsbandje. Het is lekker terrasweer, we snuiven aan het 4Daagse gevoel en maken volop praatjes met mede-wandelaars. In de avond keren we terug naar de Camping, smeren de boterhammen voor de dag erna en sluiten de avond af met enkele Bitburgers. Eigenlijk te laat naar bed rond 22.30 uur.

Op de zaterdag voorafgaand aan de 4Daagse brengen we onze caravan en tenten naar Malden. Wie het vroegst komt krijgt de beste plekken, dus we reizen al om 07:00 uur richting Malden, waar de inschrijving op de camping start om 09:00 uur. Het installeren op onze plek gaat in een ontspannen sfeer; we maken kennis met onze buren, Wolter en Thea uit Ter Apel en de oud-militairen tegenover ons. Boven de tent van de militairen hangt een bord “het is pas echt crisis als het bier op is “. Gelukkig hebben ook wij goed ingeslagen. Het voelt allemaal als één grote familie; contacten leggen op de camping, gaat vanzelf. De camping ademt de 4Daagse, sober, maar functioneel en met allemaal gelijkgezinden. Gezien de afstand tussen Reuver en Malden keren we rond het middaguur huiswaarts en bezoek ik op zondag de Passiespelen. Thijs en Peter zingen in het koor. De Passiespelen verrassen mij in positieve zin. Wat een eigentijds stuk, een echte aanrader!

De 4Daagse loop ik met Thijs Bongaerts die voor de 8ste keer deelneemt evenals zijn Tegelse vriend Peter Oehlen. Loek Paulissen start voor de 6de keer en heeft mij in 2024 geënthousiasmeerd om voor de 1ste mee te lopen. Normaal gesproken zouden ook Ilse Bongaerts en haar tweelingzus Yvonne Schrijvers deelnemen, echter de dames waren actief bij het spektakelstuk de Bokkerijders en staan nu weer wekelijks op de bühne bij de Passiespelen in Tegelen. Geen deelname: even pas op de plaats maken, was hun reactie, je moet nu eenmaal keuzes maken. Via de groepsapp blijven ze betrokken voor en tijdens de 4Daagse.

De tweede dag is roze woensdag, en dat zie je overal: roze shirts, roze hoeden, roze vlaggen. De sfeer op de camping is goed; iedereen zit in het ritme. Na het ontbijt vertrekken we opnieuw vroeg.

De route voert ons via Alverna naar Wijchen, waar het altijd druk en gezellig is. In Wijchen op zoek naar burgemeester Derks van onze gemeente. Die vinden we niet, want hij blijkt op een lus van de 40/50 km te zitten waar wij niet komen. Jammer, maar dat mag de pret niet drukken. Daarna wandelen we door naar Beuningen, waar de terrassen vol zitten en de muziek uit alle hoeken klinkt. Vervolgens komen we in Weurt, een dorp dat altijd uitbundig meeleeft met de Vierdaagse.

In Weurt ervaren we een leuk moment: we ontmoeten oud Reuvernaar Sanne Reijnen, die ons verrast met een heerlijk koud blikje bier. Een klein gebaar, maar precies wat je nodig hebt op zo’n feestelijke dag.

De Vierdaagse camping in Malden wordt onze overnachtingsplaats. De camping ligt op circa 6 km van de start. Een groot weiland bij een boerderij wordt omgebouwd tot een camping voorzien van feesttent, foodtrucks, toiletten, douches. Enfin, alles wat je nodig hebt om samen met andere wandelaars een week te verblijven. We gaan gebruik maken van de maaltijdservice in de avond. Rond 17:30 uur kunnen we de maaltijden afhalen, verpakt in tempex dozen. De hoeveelheid is ruimschoots voldoende en niet onbelangrijk, gewoonweg lekker inclusief een toetje. En dat voor € 18,50!