Deel deze pagina:
Neet bekènd mèt unne? Det zien ‘uien’ ouch bekènd as oje of louk. In ‘t unnedörp Uttunnunne kalle ze euver un en unne en ze sjrieve ouch gaer un en unne. Dao höbbe ze van alles mèt un en unne: un sjoeëne kèrk mèt unne hoeëge tore, unne pesjtoeër en unne köster, un groeëte mert, unne bibliotheek, un raodhoes, un gezellige kefee mèt unne vrundjelike kastelein, unne frietkraom, unne sjlechter, unne bekker, unne greunteboer, un sjoeël, unne crèche, un gemeinsjapshoes en nag väöl mieër. De waekelikse dörpsgezet sjteit vol tekste mèt un en unne en dao kries se traone van in de uig. En euver ut kalle en sjrieve ze ouch gaer. Veural in ut centrum van ut dörp is ut te doon, bie ut gemeinsjapshoes, op ut terras, op ut mertplein en bie ut raodhoes. Op ut klenjerbenkske bie ut sjtandjbeeld op ut mertplein vertèlle de ajere luuj zich óngerein ut lètste dörpsniets. Ut is d’r ech gezellig, in ut hertje van ut dörp. Klenjere euver un en unne, en daobie onnag ut zègke, dao is zeker nieks mis mèt. Mer sjrief ’t allein mer as se ouch ech unne (uien) bedoels, beveurbeeld ‘unnesoep’. En ut blief altied nut, of se ut noe sjriefs of typs. Doot dus neet aan uttunnunne wie in Uttunnunne. Det beteikent, sjrief neet – ut – un – unne – mer sjrief – ‘t – ‘n – ‘ne.
Deel deze pagina:
Neet bekènd mèt unne? Det zien ‘uien’ ouch bekènd as oje of louk. In ‘t unnedörp Uttunnunne kalle ze euver un en unne en ze sjrieve ouch gaer un en unne. Dao höbbe ze van alles mèt un en unne: un sjoeëne kèrk mèt unne hoeëge tore, unne pesjtoeër en unne köster, un groeëte mert, unne bibliotheek, un raodhoes, un gezellige kefee mèt unne vrundjelike kastelein, unne frietkraom, unne sjlechter, unne bekker, unne greunteboer, un sjoeël, unne crèche, un gemeinsjapshoes en nag väöl mieër. De waekelikse dörpsgezet sjteit vol tekste mèt un en unne en dao kries se traone van in de uig. En euver ut kalle en sjrieve ze ouch gaer. Veural in ut centrum van ut dörp is ut te doon, bie ut gemeinsjapshoes, op ut terras, op ut mertplein en bie ut raodhoes. Op ut klenjerbenkske bie ut sjtandjbeeld op ut mertplein vertèlle de ajere luuj zich óngerein ut lètste dörpsniets. Ut is d’r ech gezellig, in ut hertje van ut dörp. Klenjere euver un en unne, en daobie onnag ut zègke, dao is zeker nieks mis mèt. Mer sjrief ’t allein mer as se ouch ech unne (uien) bedoels, beveurbeeld ‘unnesoep’. En ut blief altied nut, of se ut noe sjriefs of typs. Doot dus neet aan uttunnunne wie in Uttunnunne. Det beteikent, sjrief neet – ut – un – unne – mer sjrief – ‘t – ‘n – ‘ne.
