Ook met de kleding zijn ontwerpers en uitvoerders al een jaar mee aan het stoeien. Vele handen zijn nodig om de kostuums te realiseren. Met een kleine groep vrijwilligers maakte ze achter het doolhof in het atelier de 200 kostuums en reserve-kostuums. Echt een hele klus.
Kledingontwerper Sabine Snijder heeft gekozen voor sobere en krachtige zwarte kleding. De kleding moet hedendaags zijn met een twist moet bedacht zijn maar zo moet het niet lijken. Kleding van Haute couture tot “streatwear “zodat ook de losse spelers herkenbaar moeten zijn voor de toeschouwers. Ik zelf ben super blij met mijn kleding. Leren broek met lange laarzen en een modern jasje. Wie doet me wat.
Deel deze pagina:
Het is natuurlijk hartstikke leuk om aan dit project te mogen deelnemen en te werken met een grote vriendenclub. In Juni mogen we dan ook met een team van deze groep mee doen bij de première van de bokkenrijders in Maastricht. Ook een hele toffe uitdaging. Zo rol je van het ene project in het andere. Als jullie komen kijken wenst ik iedereen een mooie voorstelling toe.
Hopelijk tot ziens.
Lieve groet
Yvonne Schrijvers
Met een team van vrijwilligers is er een decor gebouwd op steigers, balken en plaatmateriaal met als doel een korte afstand tussen publiek en acteurs een sober, modern decor met hellingbanen.
Het is ontworpen door Michiel voet. Hij heeft in heel Nederland grote decors bij grote producties ontworpen. Zelf zat ik bij de klusgroep op de vrijdagmiddag. Daar hebben we meters balken en planken geverfd, getimmerd en duizenden schroeven gedraaid in weer en wind. Tot er een decor ontstond van 650m2 groot waar auto’s op kunnen rijden, stoelen gegooid mogen worden en 200 mensen kunnen staan. Stevig dus. Maar eerlijk is eerlijk, klussen met zijn alle is supergezellig. Op tijd een bakje koffie, wat gekkigheid en weer door.
De muziek is gekozen door een Elisabeth de Loore. Een Belgische componist, pianist en actrice met een ontzettend leuk belgisch accent. De muziekstukken zijn bestaande religieuze stukken uit verschillende culturen van Estland tot India.Muziek speelt dan ook een essentiële rol om de emoties en het verhaal te versterken. De 70 koorleden (waarvan ik zelf de lage alt zing) hebben een jaar gerepeteerd in het schuttersmuseum in Steyl. De laatste weken hebben we gerepeteerd in het “Doolhof “
Toen we de tradionele muziekstukken voor het eerst in handen kregen dacht ik “oei, oei “hoe krijg ik dit allemaal uit mijn hoofd geleerd omdat het onder andere woorden in Etst en Indische raga taal bevat. Taal die ik uiteraard nog nooit gesproken heb. Avonds in bed gonsde het ritme dan ook door mijn hoofd dat ik er gek van werd.” Thom ta Taka Dimi Thom ta Taka Dimi Thom… Het is dan toch gelukt. We hebben dan ook alle stukken in Venlo bij Rumah Recordings in de opnamestudio mogen opnemen wat ook een hele leuke ervaring was. Koptelefoon op. Een oortje vrij en zingen.
30 acteurs doen mee waarbij de regisseur het allerbeste naar boven haalt. En dat is zeker gelukt. Jezus (Max Peuten) en Judas (Nikki Smedts) zijn steengoed. En het leuke is. Zij zijn geen vreemde voor elkaar maar vormen een stelletje en hebben samen vele uren kunnen repeteren thuis aan hun eigen keukentafel.
Voor Frans Pollux was het een eervolle uitdaging als schrijver om het beroemdste verhaal ooit opnieuw te vertellen op een toegankelijke manier in een taal van deze tijd, met veel humor en poëzie. In de tekst wordt ook teruggekeken op de jeugd van Jezus en zijn 4 jonge acteurs gecast voor de rol van jonge Jezus, die afwisselend te zien zulle zijn in maar liefs 30 voorstellingen. Heel leuk hoe zij zo onbevangen en serieus hun rol vervullen en daarna achter de schermen met de rest van de jongere cast gezellig zitten te ravotten.
Eindelijk is het dan zover. De vernieuwende, moderne ontroerende en inspirerende versie van de passiespelen. De vaste bezoekers zullen misschien verrast worden en de nieuwe bezoekers hopen we te inspireren met een verhaal wat ook nu relevant is. Hoe dan ook. Wij hopen dat het ieder bezoeker zal raken.
17 mei start de 22e editie van de Passiespelen in Tegelen. Vele repetities zijn er vooraf gegaan met maar liefs 200 acteurs, zangers en figurante. Deze editie is geregisseerd door Regisseurs Michel Sluysmans en Eva Custers van Toneelgroep Maastricht. Zij vinden het een hele uitdaging om samen met het artistieke team een nieuwe editie van de Passiespelen vorm te geven met respect voor de traditie.
Het is natuurlijk hartstikke leuk om aan dit project te mogen deelnemen en te werken met een grote vriendenclub. In Juni mogen we dan ook met een team van deze groep mee doen bij de première van de bokkenrijders in Maastricht. Ook een hele toffe uitdaging. Zo rol je van het ene project in het andere. Als jullie komen kijken wenst ik iedereen een mooie voorstelling toe.
Hopelijk tot ziens.
Lieve groet
Yvonne Schrijvers
Ook met de kleding zijn ontwerpers en uitvoerders al een jaar mee aan het stoeien. Vele handen zijn nodig om de kostuums te realiseren. Met een kleine groep vrijwilligers maakte ze achter het doolhof in het atelier de 200 kostuums en reserve-kostuums. Echt een hele klus.
Kledingontwerper Sabine Snijder heeft gekozen voor sobere en krachtige zwarte kleding. De kleding moet hedendaags zijn met een twist moet bedacht zijn maar zo moet het niet lijken. Kleding van Haute couture tot “streatwear “zodat ook de losse spelers herkenbaar moeten zijn voor de toeschouwers. Ik zelf ben super blij met mijn kleding. Leren broek met lange laarzen en een modern jasje. Wie doet me wat.
De muziek is gekozen door een Elisabeth de Loore. Een Belgische componist, pianist en actrice met een ontzettend leuk belgisch accent. De muziekstukken zijn bestaande religieuze stukken uit verschillende culturen van Estland tot India.Muziek speelt dan ook een essentiële rol om de emoties en het verhaal te versterken. De 70 koorleden (waarvan ik zelf de lage alt zing) hebben een jaar gerepeteerd in het schuttersmuseum in Steyl. De laatste weken hebben we gerepeteerd in het “Doolhof “
Toen we de tradionele muziekstukken voor het eerst in handen kregen dacht ik “oei, oei “hoe krijg ik dit allemaal uit mijn hoofd geleerd omdat het onder andere woorden in Etst en Indische raga taal bevat. Taal die ik uiteraard nog nooit gesproken heb. Avonds in bed gonsde het ritme dan ook door mijn hoofd dat ik er gek van werd.” Thom ta Taka Dimi Thom ta Taka Dimi Thom… Het is dan toch gelukt. We hebben dan ook alle stukken in Venlo bij Rumah Recordings in de opnamestudio mogen opnemen wat ook een hele leuke ervaring was. Koptelefoon op. Een oortje vrij en zingen.
Met een team van vrijwilligers is er een decor gebouwd op steigers, balken en plaatmateriaal met als doel een korte afstand tussen publiek en acteurs een sober, modern decor met hellingbanen.
Het is ontworpen door Michiel voet. Hij heeft in heel Nederland grote decors bij grote producties ontworpen. Zelf zat ik bij de klusgroep op de vrijdagmiddag. Daar hebben we meters balken en planken geverfd, getimmerd en duizenden schroeven gedraaid in weer en wind. Tot er een decor ontstond van 650m2 groot waar auto’s op kunnen rijden, stoelen gegooid mogen worden en 200 mensen kunnen staan. Stevig dus. Maar eerlijk is eerlijk, klussen met zijn alle is supergezellig. Op tijd een bakje koffie, wat gekkigheid en weer door.
30 acteurs doen mee waarbij de regisseur het allerbeste naar boven haalt. En dat is zeker gelukt. Jezus (Max Peuten) en Judas (Nikki Smedts) zijn steengoed. En het leuke is. Zij zijn geen vreemde voor elkaar maar vormen een stelletje en hebben samen vele uren kunnen repeteren thuis aan hun eigen keukentafel.
Voor Frans Pollux was het een eervolle uitdaging als schrijver om het beroemdste verhaal ooit opnieuw te vertellen op een toegankelijke manier in een taal van deze tijd, met veel humor en poëzie. In de tekst wordt ook teruggekeken op de jeugd van Jezus en zijn 4 jonge acteurs gecast voor de rol van jonge Jezus, die afwisselend te zien zulle zijn in maar liefs 30 voorstellingen. Heel leuk hoe zij zo onbevangen en serieus hun rol vervullen en daarna achter de schermen met de rest van de jongere cast gezellig zitten te ravotten.
Deel deze pagina:
Eindelijk is het dan zover. De vernieuwende, moderne ontroerende en inspirerende versie van de passiespelen. De vaste bezoekers zullen misschien verrast worden en de nieuwe bezoekers hopen we te inspireren met een verhaal wat ook nu relevant is. Hoe dan ook. Wij hopen dat het ieder bezoeker zal raken.
17 mei start de 22e editie van de Passiespelen in Tegelen. Vele repetities zijn er vooraf gegaan met maar liefs 200 acteurs, zangers en figurante. Deze editie is geregisseerd door Regisseurs Michel Sluysmans en Eva Custers van Toneelgroep Maastricht. Zij vinden het een hele uitdaging om samen met het artistieke team een nieuwe editie van de Passiespelen vorm te geven met respect voor de traditie.
