Deel deze pagina:
Ook sociale gewoontes veranderen. Waar je vroeger trots was als je tot tenminste drie uur ’s nachts bleef hangen in het café, voelt het nu op slechte vrijdagavonden als winst als je om tien uur thuis op de bank zit met een goed glas thee. Bonuspunten op de degelijkheidsladder als die thee een specifieke functie heeft, zoals “nachtrust” of “ontspanning”, want klaarblijkelijk drinkt men tegenwoordig ieders persoonlijkheidsontwikkeling gewoon uit een mok. Een ander veel gezien onderwerp op de degelijkheidladder is beplanting en tuinieren. Waar vriendinnen (en ook ik ga niet vrijuit) vroeger moeite hadden met het in leven hadden van een cactus, verschijnt nu de een na andere exclusieve plant in de woonkamer of tuin die met bovenmatig veel liefde en passie wordt verzorgd. Ja, als je op zaterdagochtend in het tuincentrum enthousiast wordt van gesprekken over bodembedekkers en bemesting, dan kun je ook niet anders dan concluderen dat je een trede gestegen bent op de degelijkheidsladder. Tot slot een graag gezien onderwerp op de degelijkheidsladder, de aanschaf van een caravan. Immers, het welbekende voordeel van een sleurthut is dat je die he-le-maal volgestouwd kan worden met (degelijke) spullen van thuis, om vervolgens op verre (en minder verre) oorden te genieten van al het comfort van thuis. Recent stegen wij ook op de onzichtbare ladder der volwassenheid door de aanschaf van dit huisje op wielen. En eerlijk is eerlijk, na twee “oefen-vakanties” beoordeel ik deze vorm van degelijkheid uiterst positief. Het is namelijk best comfortabel om op je eigen campingstoeltje neer te ploffen, daar een fles wijn open te trekken met je eigen kurkentrekker en vervolgens op je eigen vertrouwde kussen in de caravan in slaap te vallen. Tja, ik dacht altijd dat “degelijk” iets voor later was - blijkbaar zijn wij dat later.
En toch zit er ook een charme in de degelijkheidsladder. Niet alleen de grote sprongen of scherpe contrasten doen ertoe, maar ook de kleine, bijna ongemerkte stapjes. Je kent het wel, de eerste keer dat je enthousiast wordt van een gietijzeren braadpan. Het plezier van nieuwe handdoeken die allemaal bij elkaar passen. Of het gevoel van voldoening als tegelvloer eindelijk vlekvrij is.
Het mooie is, hoewel we vroeger dachten dat die ladder misschien saai zou zijn, blijkt hij verrassend vermakelijk. Elke trede vertelt iets over waar je bent in het leven. Over hoe je prioriteiten verschuiven, hoe comfort steeds belangrijker wordt, en hoe je langzaam maar zeker leert dat degelijk best gecombineerd kan worden mét al het andere wat je als mens bent.
Sterker nog: soms is degelijk gewoon ontzettend lekker. Zeker als je dat kunt vieren met een perfect functionerende stofzuiger of een kopje kamille thee.
Neem bijvoorbeeld de aanschaf van een veel te dure draadloze stofzuiger. Niet omdat de stofzuiger met snoer niet doet wat ‘ie moest doen, maar comfort is ook iets waard. Zo kom je met een snoerloze rakker op alle onmogelijke plekken zonder snoerlimiet, je pakt ‘m er sneller bij kleine hoeveelheden kruimels en stof en, indien je voor een compact model gaat, berg je ‘m met gemak in een klein bezemhok op, vlak naast de broodbakmachine én de airfryer. Waar ik persoonlijk het meest van geniet is niet zozeer de aanschaf van de stofzuiger zelf, maar de levendige discussies die het verschil in stofzuigerinzicht inmiddels heeft opgeleverd in mijn vriendinnengroep. Laten we zeggen dat de stofzuigerdiscussie al heel wat stof heeft doen opwaaien.
Zo zijn trouwen of kinderen krijgen voor de hand liggende zaken die je doen stijgen op de degelijkheidsladder, maar ook de aankoop van een draadloze stofzuiger of een A-merk wasmachine doen het goed in de puntentelling. Stijgen op de degelijkheidsladder is natuurlijk geen doel op zich, maar zo nu en dan overkomt het je. Hij groeit met je mee en op de een of andere manier lijkt de ladder zich eindeloos uit te breiden.
Een aantal jaren bedachten we in onze vriendinnengroep de term ‘degelijkheidsladder’. Dit werd een maatstaaf voor alle life events of aanschaffen die je in één klap een stuk volwassener en soms degelijker maken. In eerste instantie vooral om aan te geven hoe degelijk en volwassen anderen waren, maar al gauw kwamen we tot de constatering dat ook wij de ladder der degelijkheid niet kunnen ontspringen.
Ook sociale gewoontes veranderen. Waar je vroeger trots was als je tot tenminste drie uur ’s nachts bleef hangen in het café, voelt het nu op slechte vrijdagavonden als winst als je om tien uur thuis op de bank zit met een goed glas thee. Bonuspunten op de degelijkheidsladder als die thee een specifieke functie heeft, zoals “nachtrust” of “ontspanning”, want klaarblijkelijk drinkt men tegenwoordig ieders persoonlijkheidsontwikkeling gewoon uit een mok. Een ander veel gezien onderwerp op de degelijkheidladder is beplanting en tuinieren. Waar vriendinnen (en ook ik ga niet vrijuit) vroeger moeite hadden met het in leven hadden van een cactus, verschijnt nu de een na andere exclusieve plant in de woonkamer of tuin die met bovenmatig veel liefde en passie wordt verzorgd. Ja, als je op zaterdagochtend in het tuincentrum enthousiast wordt van gesprekken over bodembedekkers en bemesting, dan kun je ook niet anders dan concluderen dat je een trede gestegen bent op de degelijkheidsladder. Tot slot een graag gezien onderwerp op de degelijkheidsladder, de aanschaf van een caravan. Immers, het welbekende voordeel van een sleurthut is dat je die he-le-maal volgestouwd kan worden met (degelijke) spullen van thuis, om vervolgens op verre (en minder verre) oorden te genieten van al het comfort van thuis. Recent stegen wij ook op de onzichtbare ladder der volwassenheid door de aanschaf van dit huisje op wielen. En eerlijk is eerlijk, na twee “oefen-vakanties” beoordeel ik deze vorm van degelijkheid uiterst positief. Het is namelijk best comfortabel om op je eigen campingstoeltje neer te ploffen, daar een fles wijn open te trekken met je eigen kurkentrekker en vervolgens op je eigen vertrouwde kussen in de caravan in slaap te vallen. Tja, ik dacht altijd dat “degelijk” iets voor later was - blijkbaar zijn wij dat later.
En toch zit er ook een charme in de degelijkheidsladder. Niet alleen de grote sprongen of scherpe contrasten doen ertoe, maar ook de kleine, bijna ongemerkte stapjes. Je kent het wel, de eerste keer dat je enthousiast wordt van een gietijzeren braadpan. Het plezier van nieuwe handdoeken die allemaal bij elkaar passen. Of het gevoel van voldoening als tegelvloer eindelijk vlekvrij is.
Het mooie is, hoewel we vroeger dachten dat die ladder misschien saai zou zijn, blijkt hij verrassend vermakelijk. Elke trede vertelt iets over waar je bent in het leven. Over hoe je prioriteiten verschuiven, hoe comfort steeds belangrijker wordt, en hoe je langzaam maar zeker leert dat degelijk best gecombineerd kan worden mét al het andere wat je als mens bent.
Sterker nog: soms is degelijk gewoon ontzettend lekker. Zeker als je dat kunt vieren met een perfect functionerende stofzuiger of een kopje kamille thee.
Neem bijvoorbeeld de aanschaf van een veel te dure draadloze stofzuiger. Niet omdat de stofzuiger met snoer niet doet wat ‘ie moest doen, maar comfort is ook iets waard. Zo kom je met een snoerloze rakker op alle onmogelijke plekken zonder snoerlimiet, je pakt ‘m er sneller bij kleine hoeveelheden kruimels en stof en, indien je voor een compact model gaat, berg je ‘m met gemak in een klein bezemhok op, vlak naast de broodbakmachine én de airfryer. Waar ik persoonlijk het meest van geniet is niet zozeer de aanschaf van de stofzuiger zelf, maar de levendige discussies die het verschil in stofzuigerinzicht inmiddels heeft opgeleverd in mijn vriendinnengroep. Laten we zeggen dat de stofzuigerdiscussie al heel wat stof heeft doen opwaaien.
Zo zijn trouwen of kinderen krijgen voor de hand liggende zaken die je doen stijgen op de degelijkheidsladder, maar ook de aankoop van een draadloze stofzuiger of een A-merk wasmachine doen het goed in de puntentelling. Stijgen op de degelijkheidsladder is natuurlijk geen doel op zich, maar zo nu en dan overkomt het je. Hij groeit met je mee en op de een of andere manier lijkt de ladder zich eindeloos uit te breiden.
Deel deze pagina:
Een aantal jaren bedachten we in onze vriendinnengroep de term ‘degelijkheidsladder’. Dit werd een maatstaaf voor alle life events of aanschaffen die je in één klap een stuk volwassener en soms degelijker maken. In eerste instantie vooral om aan te geven hoe degelijk en volwassen anderen waren, maar al gauw kwamen we tot de constatering dat ook wij de ladder der degelijkheid niet kunnen ontspringen.
