Mijn mede-skiërs wisten van de hoed en de rand, en hebben me geholpen met het aantrekken van de skischoenen (wat een lompe dingen) en hebben me naar de babypiste geloodst. Zonder enige ervaring was dat wel lastig moet ik bekennen. Met die fantastische schoenen, ski’s onder de ene arm, skistokken onder de andere arm trap op trap af. Maar uiteindelijk in de sneeuw beland. Ik had echt hulp bij alles nodig, ik wist niet eens hoe ik de schoenen op de ski’s moest vastmaken en nog belangrijker hoe ze weer los moesten. Maar, ik had een fantastische skileraar meegenomen en hij heeft me letterlijk en figuurlijk aan het handje genomen. In het begin verliep het allemaal behoorlijk stuntelig (ik voelde me net als bambi op het ijs) maar na een paar keer proberen ging het steeds beter. Helaas ben ik geen natuurtalent maar ik vond het geweldig om te doen. Ik ben zelfs maar één keer gevallen. Met de sleeplift naar boven leek zo gemakkelijk en de skileraar zei nog: latten recht houden. Maar helaas lukte dat de eerste keer niet helemaal. Poging twee verliep vlekkeloos en ook het afdalen van de beginnerspiste ging niet verkeerd.

Het was een erg geslaagde middag en gelukkig heb ik er weinig spierpijn aan overgehouden, alleen wat gevoelige scheenbenen van die oncomfortabele skischoenen. Inmiddels zijn we ook bezig om een beginners ski-lesje in Oostenrijk te boeken, wat de vooruitzichten nog leuker maakt. Alhoewel een rondje wandelen, boekje lezen en/of een dagje wellness ook niet verkeerd klinkt.

Ik ga om te beginnen deze week maar eens informeren bij de meiden wat ik allemaal in mijn koffer moet laden, want om eerlijk te zijn heb ik geen enkel benul. Als deze column verschijnt staan we bijna aan de vooravond van onze skivakantie. Hopelijk wordt het een ervaring om nooit te vergeten. Misschien wil ik volgend jaar wel weer op skivakantie en krijg ik zelfs manlief mee.

Tenslotte ben je nooit te oud om te leren (skiën).

De meiden (en ervaren voorbeelden op ski-vakantie-gebied) waarmee ik dit avontuur aan ga, vonden echter dat ik op z’n minst een keer mee moest naar Landgraaf om te ervaren wat skiën is. Zogezegd zo gedaan! Van tevoren is hier natuurlijk een boekwerk aan app-verkeer aan vooraf gegaan. Wat moet ik aantrekken, wat moet ik meenemen. Heb ik een skibril nodig, wat moet ik nog aanschaffen? Een klein beetje stress had ik wel. Maar na een bezoek aan wat sportwinkels en zo links en rechts wat geleend te hebben ben ik op een woensdagmiddag begin februari met gezonde spanning in de auto gestapt en met de meiden naar Zuid-Limburg gereden.

Inmiddels is bijna alles geregeld, de accommodatie is geboekt de vertrekdatum staat vast en de voorpret is begonnen. Echter is er een klein probleempje. Ik heb nog nooit op de latten gestaan. Ik ga dus gezellig mee om te wandelen, te genieten van de Umgebung, het lekkere eten en niet te vergeten natuurlijk, wat te mee te pikken van de aprés-ski.

Medio 2025 kreeg ik de vraag of ik mee wilde gaan op skivakantie in maart 2026. Natuurlijk stond ik daar niet negatief tegenover. Wie gaat er niet skiën tegenwoordig. Zodra de winter zijn intrede doet worden doorgaans weer de nodig ski-tripjes geboekt. Hele volksstammen trekken rond kerst en vastelaovend naar de besneeuwde bergen van o.a. Oostenrijk, Zwitserland of Italië. En aangezien ik nog nooit op skivakantie ben geweest en altijd al een keer de bergen wil zien heb ik volmondig ja gezegd.