Persoonlijk vind ik dat we onze kinderen te veel pamperen. Zo worden ze naar mijn zin te vaak naar school gebracht in plaats van dat ze met de fiets gaan. Mijn zoon zit hier op basisschool Bosdael. Op sommige dagen heeft hij direct in de ochtend gymles. Het is dan de bedoeling dat ze vanuit school naar De Schans (de sporthal) lopen. Voor wie niet weet waar de Schans ligt: Als je op de basisschool hard niest, dan voel je de spetters in de sporthal. Hij vertelde dat er laatst een jongetje direct van huis naar de sporthal was gebracht omdat het hard regende. Kinderen mogen niet meer vallen en we moeten er vooral zorgen dat ze geen stress krijgen. Stress? Zult u zeggen. Ja, ja zelfs kinderen op jonge leeftijd ervaren al stress. Of het nu gaat over een spreekbeurt, kiezen welk snoepje hij of zij wil of welke schooltas ze nu moeten bestellen. Jongeren willen na het behalen van hun diploma wel werken, maar niet te veel. De werk-privé balans moet wel in orde zijn. Wanneer is die werk-privé balans dan in orde? Als ik naar mezelf kijk is die wel in orde denk ik. Ik werk (officieel) 36 uur per week, dat worden er dan meestal 40 of zo. Ik probeer 8 uur per dag te slapen, dus heb ik nog 72 uur per week over voor andere dingen. Los van de noodzakelijk dingen als eten, sporten en kinder-gerelateerde dingen heb ik meestal nog voldoende tijd over.

Nogmaals, vroeger was niet alles beter, maar wel anders. De sollicitante heeft de baan overigens niet gekregen. Een week nadat ze dat te horen had gekregen belde ze mij op om te vragen wat de reden was dat ze de baan niet gekregen had. Na een kort gesprek complimenteerde ik haar oprecht met het feit ze belde. Geen appje, geen bericht via facebook of Instagram maar gewoon old school bellen. Desondanks zei ik dat ik haar ouders niet wil opzadelen met het feit dat ze hun dochter 3 dagen per week moeten brengen en halen. Ze begreep mij niet. Na afloop van het gesprek wist ik dat ik de goede keuze gemaakt had.

Een ander voorbeeld waarin het verschil tussen vroeger en nu duidelijk wordt: Er kwam eens een sollicitante op het werk. Het was een jonge dame, thuiswonend en nog niet in het bezit van haar rijbewijs. In de vacature stond duidelijk vermeld dat we iemand zochten voor 32-36 uur per week. De dame in kwestie wilde echter maar 3 dagen per week werken. Een snelle rekensom mijnerzijds zou betekenen dat ze per dag meer dan 10 uur moest werken. Nee, nee, dat was niet de bedoeling. Ze wilde maar maximaal 24 uur per week werken. Ik zag dat mijn collega’s van de selectiecommissie mij al angstig aan begonnen te kijken. Van binnen loopt de temperatuur langzaam op. Uiterlijk blijf ik echter onbewogen. Overigens vroeg ze daar ook nog een maandsalaris voor waar menigeen 2 maanden voor moet werken. Ja, ze moet natuurlijk wel nog een paar keer per jaar op vakantie kunnen, een paar festivals bezoeken en een huis kunnen kopen. Mijn grap of ze dan ook van 10:00-14:00 een betaalde pauze wil zodat ze even kan afschakelen viel erg slecht bij de sollicitante.

Toch zijn er sommige dingen die ik niet begrijp. Neem nu de conversaties tussen jongeren. De gesprekken tussen jongeren en de internet memes gaan mij sowieso al te snel of ik begrijp ze ziet. Van six-seven tot bombardino-crocodilo en van slay tot skeer. Mij ontgaat de betekenis ervan. Daarnaast moet het ook allemaal supersnel gaan. Ik zag laatst een filmpje op Instagram (denk ik). “check de link in de bio”. Ik dacht; Hoe doe ik dat??? Hoe check ik de link in de bio?? Als ik al op Instagram kom, heb ik geen idee hoe ik de link in de bio check. Die ene keer dat ik iets probeer te lezen in een “reel” gaat dat fucking filmpje met een snelheid van mach 4 over het scherm zodat het mij sowieso niet lukt om te lezen. Misschien ben ik in hun ogen dan ook wel een boomer. Ik merk dat ik steeds meer de aansluiting mis met jongeren. Of het nu gaat over internet technische dingen, hypes die nu cool (of slay) zijn of dat we gewoon verschillend in het leven staan. Ik zeg niet dat onze manier beter is, maar verschillend is het wel.

In de huidige tijd is internet onmisbaar geworden. Daar waar sommige in de beginjaren nog dachten dat deze hype wel over zou waaien, neig ik er toch naar dat het internet een blijvertje is. Zo hoef ik bijvoorbeeld niet meer in een fysieke wachtrij bij de free record shop voor concertkaartjes, maar zit ik nu in diezelfde wachtrij vanuit mijn luie stoel. Technologische ontwikkelingen hebben ervoor gezorgd dat we meer comfort hebben, betere medische zorg krijgen en informatie meer en sneller beschikbaar is. Of je nu gewoon de weersverwachting wilt zien, sportuitslagen wilt weten of gewoon het nieuws wilt volgen, het kan allemaal veel makkelijker en sneller dan vroeger. Zelfs op mijn oude telefoon met een boomer hoesje.

Zo noemen mijn kinderen mij als ik weer eens een vergelijking met vroeger maak. Hoewel ik inderdaad de meeste boterhammen heb gegeten in mijn leven ben ik toch echt na 1964 geboren. Maar dat terzijde. “Wij gingen vroeger altijd op de fiets naar school! Al vroor het zo hard dat je mijn snot als eetstokjes kon gebruiken!” Steevast dienen mijn kinderen mij dan van repliek: “Het is niet meer 1980 hè pap” Ik begrijp de vergelijking met vroeger eigenlijk niet in deze, maar kies ervoor om niet de discussie aan te gaan. Alsof het weer in 1980 beduidend beter was dan nu. Nee, vroeger was niet alles beter. Er zijn talloze voorbeelden van dingen die nu beter zijn dan vroeger.