“Hae haaj zich zónger bezei ómpe zök aangetrokke.” Dit beteikent det emes zich, zónger ’t te beseffe, twieë versjillende zök haet aangetrokke. Ómp is de verkorte vorm van ‘ónpaar’ en det beteikent ‘niet tot een paar behorend, niet deelbaar door twee’. Paar as getalsbegrip beteikent ‘even’ en ómp ‘oneven’. De Franse benaminge zien  ‘pair’ en ‘impair’. De dobbelsjtein haet zes getalle, drie ómpe en drie pare. De meiste miense kènne de pare ciefers van 1 t/m 30 sjneller opzègke as de ómpe. Biezónjer is ouch ’t waord faats det ‘vrijgezel’ beteikent. “Hae en zien zus zien allebei faats.” Faats geuf ’t ouch nag as benaming veur ‘Einzelgänger’ in de vastelaovesoptoch. Faatse gaeve ‘ne extra ludieke glans aan de optoch. “Zie is d’r veur häöre kop allein aan.” of “Hae is d’r veur ziene kop allein aan.” Dees oetdrökkinge gaeve aan det emes allein wónt zónger partner. Widvrouw en widman zien benaminge in ós modertaal veur weduwe en weduwnaar. Ómp, paar, faats, widvrouw en widman zien wäörd die langzaam achter de horizón verdwiene. Haopelik blieve veur waal nag väöl faatse zeen in vastelaovesoptochte.