Jeh                Jeh! ’t Is gelök.                                 Ja! Het is gelukt.

Tetta             Tetta!                                                 Tot ziens! (tegen peuters)

Hojje             Hojje! Toet die anger daag.            Tot ziens! Tot binnenkort.

Dit biezónjere thema is aangekaart door Erik Driessen oet Bezel.

Maoh            Maoh! Wat ‘n sjoeën foto.               Allemachtig! Wat een mooie foto.

Mòh              Mòh! Dao veel ich has.                    Oei! Daar viel ik bijna.              

Auwieë         Auwieë! Det duit duchtig pien.        Au! Dat doet flink pijn.

Mwah           Mwah . . ’t Geit waal.                        Hm . . Het gaat wel.

Jajao            Jajao! Det wèts se toch.                  Jazeker! Dat weet je toch

Janae           Janae! Ich bön toch neet gek.        Welnee! Ik ben toch niet gek.

Jui-jui          Jui-jui! Det moog neet.                     Foei! Dat mag niet.

                      ook wel: Jei-jei!                                (vermaning voor peuters)

Hei                Hei! Wat duis se noe?                      Hé! Wat doe je nou?

Hou              Hou! Noe mós se ech oetsjeie.       Ho! Nu moet je echt ophouden.

Enne             Enne?                                                 Nog nieuws?

De gevraogde persoeën zaet det dök truuk:

                      Ouch enne?                                       Heb je zelf ook nieuws?

Deh               Deh! Dao kump d’r.                           Kijk nou eens! Daar komt hij.

Ós modertaal kènt diverse biezónjere ‘tussenwerpsels’ mèt ’n typisch eige klankpetroeën. Ze kènne ouch gans allein as oetroop zónger ’n aanvullende zin gebroek waere. Ze gaeve ó.a. verbazing, sjrik, pien, twiefel, opluchting etc. aan. Veurbeelde die neet gauw door Nederlandse wäörd verdrónge gaon waere zien: