Deel deze pagina:
Toch kende 2025 ook zijn sombere kanten. Mijn ouders zijn niet langer mijn buren, maar hebben gelukkig een prachtige plek in Bösdael toegewezen gekregen. Met alle zorg die daar wordt gegeven, is het een geruststellend idee dat ze dichtbij blijven. In mijn eigen omgeving namen we afscheid van twee bijzondere collega’s bij de EPS, Wiel I en Har I — twee parels die de Ruiverse Vastelaovend jarenlang kleur gaven. En alsof dat nog niet genoeg verdriet was, moest ik, samen met velen, veel te vroeg afscheid nemen van voormalig Jalema-collega en dierbare vriendin Christel. Tja, de naam Jalema is gevallen ... na bijna 37 jaar om de hoek gewerkt te hebben, viel het spreekwoordelijke doek. Eerst een faillissement voor alle collega’s, daarna een doorstart — maar de deur bleef dicht voor een deel van de ‘seniorenlaag’. Ook ik moest de sleutel inleveren. Met mijn lange geschiedenis bij de ‘Olifant’ kwam dat toch onverwacht. Gelukkig kan ik wekelijks mijn energie kwijt in PUIK, waar ik mijn tijd en energie blijf stoppen.
Dan zijn we alweer bij december, de maand van gezelligheid, lekker eten en te volle agenda’s. Eerst Sinterklaas — die elk jaar weer dapper uit Spanje komt met zijn boot vol surprises en calorieën — en daarna de warmte van Kerstmis, met hier en daar een schrobbelaer (intimi weten genoeg). En met straks als toetje: nieuwe Hoogheden! Daarmee gaan we weer een leuke podcast opnemen. Wie weet… ooit misschien wel Ties I?
Kortom, een enerverend jaar — te vergelijken met een pizza: sommige stukken wat flauwer van smaak, maar het grootste deel heerlijk om van te smullen.
Ik wens iedereen een fantastische jaarwisseling en vanzelfsprekend een puik 2026!
Niet alleen in de Vastelaovend waren er nieuwe gezichten; ook bestuurlijk waaide er in 2025 een frisse wind. De gemeentes Beesel en Brüggen kregen een nieuwe ‘burgervader’ in de personen van Martijn Derks en Marcel Johnen. De lakens zijn opgeschud, en zij kunnen nu hun stempel drukken op de gemeenschap waarvoor ze verantwoordelijk zijn. Het zal toeval zijn dat ze beiden in 2025 hun ambt aanvaardden, maar het herinnert er mooi aan dat niets voor eeuwig is.
En dat is meteen een mooie brug naar 2025: plezier! Want wat ben ik weer verwend. Samen met Hoogheid Prins Ralph I en collega-adjudant Hans Boonen mocht ik dit jaar de Ruiverse Vastelaovend voorgaan. Een fantastisch totaalplaatje met het ‘gèngig gedeilte’, Ellen en Jeroen, Wesley, Nicole, Romay en Daan en al hun medefeestvierders. De herinnering aan beide optochten, met letterlijk de zonnebril op en rijen dik publiek langs de weg, zal altijd een puik moment blijven. We gaan met z’n allen nog een paar keer knallen, en dan is het aan de Hoogheden van 2026. Alvast: väöl plezeer!
Ook dit jaar mag ik de reeks wekelijkse columns afsluiten in het laatste weeknummer van het jaar. Tenslotte vraag ik in de weken daarvoor ook telkens iemand uit onze jubilerende gemeente (750 jaar!) om zich te buigen over een eigen stukje proza. Dan kan ik zelf natuurlijk niet achterblijven — al doe ik het met alle plezier.
Dan zijn we alweer bij december, de maand van gezelligheid, lekker eten en te volle agenda’s. Eerst Sinterklaas — die elk jaar weer dapper uit Spanje komt met zijn boot vol surprises en calorieën — en daarna de warmte van Kerstmis, met hier en daar een schrobbelaer (intimi weten genoeg). En met straks als toetje: nieuwe Hoogheden! Daarmee gaan we weer een leuke podcast opnemen. Wie weet… ooit misschien wel Ties I?
Kortom, een enerverend jaar — te vergelijken met een pizza: sommige stukken wat flauwer van smaak, maar het grootste deel heerlijk om van te smullen.
Ik wens iedereen een fantastische jaarwisseling en vanzelfsprekend een puik 2026!
Niet alleen in de Vastelaovend waren er nieuwe gezichten; ook bestuurlijk waaide er in 2025 een frisse wind. De gemeentes Beesel en Brüggen kregen een nieuwe ‘burgervader’ in de personen van Martijn Derks en Marcel Johnen. De lakens zijn opgeschud, en zij kunnen nu hun stempel drukken op de gemeenschap waarvoor ze verantwoordelijk zijn. Het zal toeval zijn dat ze beiden in 2025 hun ambt aanvaardden, maar het herinnert er mooi aan dat niets voor eeuwig is.
Deel deze pagina:
Toch kende 2025 ook zijn sombere kanten. Mijn ouders zijn niet langer mijn buren, maar hebben gelukkig een prachtige plek in Bösdael toegewezen gekregen. Met alle zorg die daar wordt gegeven, is het een geruststellend idee dat ze dichtbij blijven. In mijn eigen omgeving namen we afscheid van twee bijzondere collega’s bij de EPS, Wiel I en Har I — twee parels die de Ruiverse Vastelaovend jarenlang kleur gaven. En alsof dat nog niet genoeg verdriet was, moest ik, samen met velen, veel te vroeg afscheid nemen van voormalig Jalema-collega en dierbare vriendin Christel. Tja, de naam Jalema is gevallen ... na bijna 37 jaar om de hoek gewerkt te hebben, viel het spreekwoordelijke doek. Eerst een faillissement voor alle collega’s, daarna een doorstart — maar de deur bleef dicht voor een deel van de ‘seniorenlaag’. Ook ik moest de sleutel inleveren. Met mijn lange geschiedenis bij de ‘Olifant’ kwam dat toch onverwacht. Gelukkig kan ik wekelijks mijn energie kwijt in PUIK, waar ik mijn tijd en energie blijf stoppen.
En dat is meteen een mooie brug naar 2025: plezier! Want wat ben ik weer verwend. Samen met Hoogheid Prins Ralph I en collega-adjudant Hans Boonen mocht ik dit jaar de Ruiverse Vastelaovend voorgaan. Een fantastisch totaalplaatje met het ‘gèngig gedeilte’, Ellen en Jeroen, Wesley, Nicole, Romay en Daan en al hun medefeestvierders. De herinnering aan beide optochten, met letterlijk de zonnebril op en rijen dik publiek langs de weg, zal altijd een puik moment blijven. We gaan met z’n allen nog een paar keer knallen, en dan is het aan de Hoogheden van 2026. Alvast: väöl plezeer!
Ook dit jaar mag ik de reeks wekelijkse columns afsluiten in het laatste weeknummer van het jaar. Tenslotte vraag ik in de weken daarvoor ook telkens iemand uit onze jubilerende gemeente (750 jaar!) om zich te buigen over een eigen stukje proza. Dan kan ik zelf natuurlijk niet achterblijven — al doe ik het met alle plezier.
