Deel deze pagina:
Al in 1854 duikt de naam Aelen op: ‘metselaar Hubertus Aelen is eigenaar geworden van het huis op de hoek Keulseweg-Wilhelminalaan’. Genoeg reden om mijn pand Aelen te noemen. De huizen op Wilhelminalaan 5a en b, zijn in 1992 gebouwd. Deze grond kwam vrij toen ik in 1983 besloot om enkel de bebouwing en de oprit te kopen. Even terug naar de geschiedenis: Reuver en dus ook het huis op de hoek Keulseweg-Wilhelminalaan was een tijdje Frans grondgebied en zelfs tot 1830 Belgisch. Zie onderstaande tekst die verwijst naar de gebruiken uit die tijd.
© Giesen, loe. Kroniek voor Beesel, 8 februari 1790
REUVER - Overdracht huis aan de Reuver in ruil voor levensonderhoud.
Hendricus Borgie en zijn moeder Maria Dirickx, laatst weduwe van Willem Peijs, voor zover nodig bijgestaan door haar zoon voornoemd als haar daartoe gekozen voogd, dragen het eigendom respektievelijk vruchtgebruik van huis en erf met schuur, stallingen en moesgaard aan den Reuver gelegen onder de gemeente Bezel met ongeveer 15 morgen akkerland, bemden en houtgewas, met alle rechten en gerechtigheden daarbij behorend zoals dit huis thans wordt gehuurd door Johannes Rulkens en zoals Henricus Borgie dit heeft geërfd door overlijden van zijn vader Louis Borgie, belast met jaarlijks 2 vat rogge aan de baron Van Merwijck, heer van Kessel, en de bemd belast met een jaarlijkse tijns aan de Prins van Oranje en Nassau, over aan de echtelieden Jacobus Henssen en Cornelia Buskens. Jacobus Henssen en Cornelia Buskens verplichten zich om Maria Derickx, weduwe van Willem Peijs, 'van nu af tot haeren sterfdag toe [te] furneeren den noodigen dranck, cleagie van linen, wollen, behoorlijcke oppassinge soo bij siecte als gesondheid wooninge ten hunnen huyse en generaalijcken alle het geene sij tot lijf en leeven sal nodig hebben en naar haare dood eene eerlijcke begraffenisse.' Henricus Borgie, soldaat, ontvangt een bedrag van 13 Franse kronen. Beide oorkonders verklaren tenslotte dat zij dit akkoord met niemand anders zouden hebben gesloten 'dan alleen mit de voorss. eheluiden overneemeren als mit hun preferabel aan alle andere contract sijnde.'
Ten overstaan van J. Pollart, landscholtis van het ambt Montfort, Gerard Goosen en Leonardus Janssen, schepenen, worden Jacob Hinssen c.s. in de overgedragen goederen geërfd en gegoed.
RHCL Maastricht, SA Beesel en Belfeld, inv.nr. 39 fol. 178-179vs. Betreft smabers-10/11, hoek Wilhelminalaan/Keulseweg.
In februari 2024 kreeg ik van de gemeente Beesel een warmtescan-rapport. Samen met de energiebrigade van duurzaam.Beesel.nl en met een mooi bedrag aan subsidie in het vooruitzicht, ging ik aan de slag. Vullings glas plaatste nieuwe HR++ beglazing en beneden aan de voorgevel heeft 4Bouw 4 kozijnen en ramen HR+++ vervangen. De oude kozijnen waren te slecht van kwaliteit om er nieuwe beglazing in te zetten. Dit was de laatste hindernis om het hele huis in een nieuw jasje te stoppen.
Met een veilige steiger is de hele buitengevel voorzien van een nieuwe jas. Bij het bepalen van de kleur dacht ik aan de sokken van koningin Wilhelmina, die slecht weinigen ooit hebben gezien. Het is niet de buitenkant, de binnenkant dat is wat telt… of zoals Pierre Knoops het in zijn buut vertelde over zijn slechte winterjas… “mer de veuring van miene jas is nach vuul sjlechter….”.
Klus geklaard. Kijk ik in mijn “schatkist”en denk waar is mijn Trinkgeld?
“Stop, stop, wat is jullie bedoeling?” “Nur Trinkgeld”, roepen de mannen. Er is inmiddels ca. 6 m2 gevel wit gekalkt door 5 mannen die Trinkgeld willen scoren. Oost-Europeanen en een Ier. Geen auto te bekennen. Die hadden ze strategisch om de hoek op de Keulseweg gezet.
Pas als ik dreig dat ik de politie ga bellen, stoppen de verfrollers. Een hele discussie in het koeterwaals, Duits en Engels, waar ze mij ervan betichten dat ik opdracht heb gegeven om voor ‘nur Trinkgeld’, het huis wit te kalken.
Gedesillusioneerd blijf ik achter met 6m2 witgekalkte gevel.
2024: Mijn huis (nr. 5) moest nodig van een nieuw jasje worden voorzien. Nou ja jasje. Voorzien van een nieuw laagje verf. 25 jaar geleden werd bij een grote renovatie mijn huis voorzien van een nieuwe stuclaag op een isolerend tempexwand. Elke 5 jaar moest ik met algenverwijderaar mijn huis opkuisen. Na een aantal jaren slaat de gevel namelijk groen uit. Enige tijd geleden had ik algenverwijderaar gekocht. Mijn voornemen was, om mijn huis nu maar grondig te texen i.p.v. om de 5 jaar algenverwijderaar toe te passen. In alle eerlijkheid; ik wordt steeds onzekerder om op de ladder te klimmen. Dus had ik de klus al een paar keer uitgesteld.
Wie schets mijn verbazing als er plotseling een buitenlands sprekende meneer aanbelt. “Guten tag, mein Chef hat Mist gemacht. Viel soviel Tex eingekauft. Ich kann dein Haus schön machen. Nur für Trinkgeld.”
Toen maakte ik de cruciale fout door de vraag te stellen: “Wat is Trinkgeld? Wieviel?” “Nur Trinkgeld, nur Trinkgeld”, en hij verdween weer. Even later kijk ik naar buiten en staan 5 personen mijn gevel, ‘om te zetten in Trinkgeld ‘. Helemaal flabbergasted probeer ik de situatie onder controle te krijgen. Ik doe een poging de situatie in ogenschouw te nemen en te overzien wat hier gebeurt.
Even tot 10 of beter tot 100 tellen. Geen algenverwijderaar, geen primer en geen steiger of ladder om tot aan de nok te komen.
Oudere inwoners van Reuver kennen het huis nog als de winkel “zaadhandel” van Antje van Aelen. Lijkt oud, 100 jaar, echter dit getal verbleekt, als ik lees dat het huis van buurman Herman Janssen uit 1760 stamt. Dit huis behoort tot de 10 oudste woningen in Reuver. (Herm is onder de Reuvernaren beter bekend als Knoefel ) Al sinds 1987, is Herm de beste buurman die je, je kunt wensen.
Volgens de informatie van Lou Giesen Heemkundevereniging Maas- en Swalmdal is het huis op de hoek van Keulseweg-Wilhelminalaan in 1923 opgesplitst in nr. 1 en 3. Het gaat te ver om alle bewoners die daar in het verleden hebben gewoond op te sommen. Bijzonder dat er een smederij was gevestigd, wever en winkel en schoenmaker en op het laatst 1923 rijwielhandelaar Johan Aelen in consortium met Theodora Claessen. In 1926 wordt Theodora alleen eigenaar van de rijwielwinkel. (of ze toen gescheiden zijn?)
Het is voor mij gissen, maar het lijkt erop dat een deel is afgebroken en tussen 1923 en 1926 het pand (mijn huis) van Wilhelminlaan 5 is gebouwd, door Johan Aelen. Bouwjaar 1924 staat in de archieven
Gedurende de bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog heette het Spoorlaan. Uiteindelijk heeft het slechts 3 jaar Spoorlaan geheten. Bureaucratie? Koningin Wilhelmina zelf was 5 jaar in het buitenland. Ik dacht altijd: saaie mevrouw.
Wilhelminalaan had ook anders kunnen heten. Prins Bernardlaan bijvoorbeeld? Toch bleek Wilhelmina niet zo saai als ik dacht. Op het nieuws zag dat de sokken van koningin Wilhelmina uitzonderlijk kleurrijk waren. Slechts weinigen hebben haar sokken, die onder haar jurken verstopt bleven, ooit gezien.
Dit jaar, is mijn huis 100 jaar oud/jong. Jong vergeleken met de gemeente Beesel die 750 jaar bestaat. Voldoende redenen om in de geschiedenis van Wilhelminalaan 5 te duiken. De Wilhelminalaan/-singel heeft verschillende namen gehad. In de volksmond o.a. Ponysjträötje genoemd en in de archieven wordt ook over Orangeheuvel gesproken.
In februari 2024 kreeg ik van de gemeente Beesel een warmtescan-rapport. Samen met de energiebrigade van duurzaam.Beesel.nl en met een mooi bedrag aan subsidie in het vooruitzicht, ging ik aan de slag. Vullings glas plaatste nieuwe HR++ beglazing en beneden aan de voorgevel heeft 4Bouw 4 kozijnen en ramen HR+++ vervangen. De oude kozijnen waren te slecht van kwaliteit om er nieuwe beglazing in te zetten. Dit was de laatste hindernis om het hele huis in een nieuw jasje te stoppen.
Met een veilige steiger is de hele buitengevel voorzien van een nieuwe jas. Bij het bepalen van de kleur dacht ik aan de sokken van koningin Wilhelmina, die slecht weinigen ooit hebben gezien. Het is niet de buitenkant, de binnenkant dat is wat telt… of zoals Pierre Knoops het in zijn buut vertelde over zijn slechte winterjas… “mer de veuring van miene jas is nach vuul sjlechter….”.
Klus geklaard. Kijk ik in mijn “schatkist”en denk waar is mijn Trinkgeld?
“Stop, stop, wat is jullie bedoeling?” “Nur Trinkgeld”, roepen de mannen. Er is inmiddels ca. 6 m2 gevel wit gekalkt door 5 mannen die Trinkgeld willen scoren. Oost-Europeanen en een Ier. Geen auto te bekennen. Die hadden ze strategisch om de hoek op de Keulseweg gezet.
Pas als ik dreig dat ik de politie ga bellen, stoppen de verfrollers. Een hele discussie in het koeterwaals, Duits en Engels, waar ze mij ervan betichten dat ik opdracht heb gegeven om voor ‘nur Trinkgeld’, het huis wit te kalken.
Gedesillusioneerd blijf ik achter met 6m2 witgekalkte gevel.
2024: Mijn huis (nr. 5) moest nodig van een nieuw jasje worden voorzien. Nou ja jasje. Voorzien van een nieuw laagje verf. 25 jaar geleden werd bij een grote renovatie mijn huis voorzien van een nieuwe stuclaag op een isolerend tempexwand. Elke 5 jaar moest ik met algenverwijderaar mijn huis opkuisen. Na een aantal jaren slaat de gevel namelijk groen uit. Enige tijd geleden had ik algenverwijderaar gekocht. Mijn voornemen was, om mijn huis nu maar grondig te texen i.p.v. om de 5 jaar algenverwijderaar toe te passen. In alle eerlijkheid; ik wordt steeds onzekerder om op de ladder te klimmen. Dus had ik de klus al een paar keer uitgesteld.
Wie schets mijn verbazing als er plotseling een buitenlands sprekende meneer aanbelt. “Guten tag, mein Chef hat Mist gemacht. Viel soviel Tex eingekauft. Ich kann dein Haus schön machen. Nur für Trinkgeld.”
Toen maakte ik de cruciale fout door de vraag te stellen: “Wat is Trinkgeld? Wieviel?” “Nur Trinkgeld, nur Trinkgeld”, en hij verdween weer. Even later kijk ik naar buiten en staan 5 personen mijn gevel, ‘om te zetten in Trinkgeld ‘. Helemaal flabbergasted probeer ik de situatie onder controle te krijgen. Ik doe een poging de situatie in ogenschouw te nemen en te overzien wat hier gebeurt.
Even tot 10 of beter tot 100 tellen. Geen algenverwijderaar, geen primer en geen steiger of ladder om tot aan de nok te komen.
Oudere inwoners van Reuver kennen het huis nog als de winkel “zaadhandel” van Antje van Aelen. Lijkt oud, 100 jaar, echter dit getal verbleekt, als ik lees dat het huis van buurman Herman Janssen uit 1760 stamt. Dit huis behoort tot de 10 oudste woningen in Reuver. (Herm is onder de Reuvernaren beter bekend als Knoefel ) Al sinds 1987, is Herm de beste buurman die je, je kunt wensen.
Volgens de informatie van Lou Giesen Heemkundevereniging Maas- en Swalmdal is het huis op de hoek van Keulseweg-Wilhelminalaan in 1923 opgesplitst in nr. 1 en 3. Het gaat te ver om alle bewoners die daar in het verleden hebben gewoond op te sommen. Bijzonder dat er een smederij was gevestigd, wever en winkel en schoenmaker en op het laatst 1923 rijwielhandelaar Johan Aelen in consortium met Theodora Claessen. In 1926 wordt Theodora alleen eigenaar van de rijwielwinkel. (of ze toen gescheiden zijn?)
Het is voor mij gissen, maar het lijkt erop dat een deel is afgebroken en tussen 1923 en 1926 het pand (mijn huis) van Wilhelminlaan 5 is gebouwd, door Johan Aelen. Bouwjaar 1924 staat in de archieven
Deel deze pagina:
Al in 1854 duikt de naam Aelen op: ‘metselaar Hubertus Aelen is eigenaar geworden van het huis op de hoek Keulseweg-Wilhelminalaan’. Genoeg reden om mijn pand Aelen te noemen. De huizen op Wilhelminalaan 5a en b, zijn in 1992 gebouwd. Deze grond kwam vrij toen ik in 1983 besloot om enkel de bebouwing en de oprit te kopen. Even terug naar de geschiedenis: Reuver en dus ook het huis op de hoek Keulseweg-Wilhelminalaan was een tijdje Frans grondgebied en zelfs tot 1830 Belgisch. Zie onderstaande tekst die verwijst naar de gebruiken uit die tijd.
© Giesen, loe. Kroniek voor Beesel, 8 februari 1790
REUVER - Overdracht huis aan de Reuver in ruil voor levensonderhoud.
Hendricus Borgie en zijn moeder Maria Dirickx, laatst weduwe van Willem Peijs, voor zover nodig bijgestaan door haar zoon voornoemd als haar daartoe gekozen voogd, dragen het eigendom respektievelijk vruchtgebruik van huis en erf met schuur, stallingen en moesgaard aan den Reuver gelegen onder de gemeente Bezel met ongeveer 15 morgen akkerland, bemden en houtgewas, met alle rechten en gerechtigheden daarbij behorend zoals dit huis thans wordt gehuurd door Johannes Rulkens en zoals Henricus Borgie dit heeft geërfd door overlijden van zijn vader Louis Borgie, belast met jaarlijks 2 vat rogge aan de baron Van Merwijck, heer van Kessel, en de bemd belast met een jaarlijkse tijns aan de Prins van Oranje en Nassau, over aan de echtelieden Jacobus Henssen en Cornelia Buskens. Jacobus Henssen en Cornelia Buskens verplichten zich om Maria Derickx, weduwe van Willem Peijs, 'van nu af tot haeren sterfdag toe [te] furneeren den noodigen dranck, cleagie van linen, wollen, behoorlijcke oppassinge soo bij siecte als gesondheid wooninge ten hunnen huyse en generaalijcken alle het geene sij tot lijf en leeven sal nodig hebben en naar haare dood eene eerlijcke begraffenisse.' Henricus Borgie, soldaat, ontvangt een bedrag van 13 Franse kronen. Beide oorkonders verklaren tenslotte dat zij dit akkoord met niemand anders zouden hebben gesloten 'dan alleen mit de voorss. eheluiden overneemeren als mit hun preferabel aan alle andere contract sijnde.'
Ten overstaan van J. Pollart, landscholtis van het ambt Montfort, Gerard Goosen en Leonardus Janssen, schepenen, worden Jacob Hinssen c.s. in de overgedragen goederen geërfd en gegoed.
RHCL Maastricht, SA Beesel en Belfeld, inv.nr. 39 fol. 178-179vs. Betreft smabers-10/11, hoek Wilhelminalaan/Keulseweg.
2024: Mijn huis (nr. 5) moest nodig van een nieuw jasje worden voorzien. Nou ja jasje. Voorzien van een nieuw laagje verf. 25 jaar geleden werd bij een grote renovatie mijn huis voorzien van een nieuwe stuclaag op een isolerend tempexwand. Elke 5 jaar moest ik met algenverwijderaar mijn huis opkuisen. Na een aantal jaren slaat de gevel namelijk groen uit. Enige tijd geleden had ik algenverwijderaar gekocht. Mijn voornemen was, om mijn huis nu maar grondig te texen i.p.v. om de 5 jaar algenverwijderaar toe te passen. In alle eerlijkheid; ik wordt steeds onzekerder om op de ladder te klimmen. Dus had ik de klus al een paar keer uitgesteld.
Wie schets mijn verbazing als er plotseling een buitenlands sprekende meneer aanbelt. “Guten tag, mein Chef hat Mist gemacht. Viel soviel Tex eingekauft. Ich kann dein Haus schön machen. Nur für Trinkgeld.”
Toen maakte ik de cruciale fout door de vraag te stellen: “Wat is Trinkgeld? Wieviel?” “Nur Trinkgeld, nur Trinkgeld”, en hij verdween weer. Even later kijk ik naar buiten en staan 5 personen mijn gevel, ‘om te zetten in Trinkgeld ‘. Helemaal flabbergasted probeer ik de situatie onder controle te krijgen. Ik doe een poging de situatie in ogenschouw te nemen en te overzien wat hier gebeurt.
Even tot 10 of beter tot 100 tellen. Geen algenverwijderaar, geen primer en geen steiger of ladder om tot aan de nok te komen.
Gedurende de bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog heette het Spoorlaan. Uiteindelijk heeft het slechts 3 jaar Spoorlaan geheten. Bureaucratie? Koningin Wilhelmina zelf was 5 jaar in het buitenland. Ik dacht altijd: saaie mevrouw.
Wilhelminalaan had ook anders kunnen heten. Prins Bernardlaan bijvoorbeeld? Toch bleek Wilhelmina niet zo saai als ik dacht. Op het nieuws zag dat de sokken van koningin Wilhelmina uitzonderlijk kleurrijk waren. Slechts weinigen hebben haar sokken, die onder haar jurken verstopt bleven, ooit gezien.
Dit jaar, is mijn huis 100 jaar oud/jong. Jong vergeleken met de gemeente Beesel die 750 jaar bestaat. Voldoende redenen om in de geschiedenis van Wilhelminalaan 5 te duiken. De Wilhelminalaan/-singel heeft verschillende namen gehad. In de volksmond o.a. Ponysjträötje genoemd en in de archieven wordt ook over Orangeheuvel gesproken.
