In ós modertaal zien d’r diverse oetdrökkinge mèt kermis. As kinjer blieve zeure óm sjlók waert waal èns gezag “t Is neet áldaag kermis.” Die oetdrökking is van generatie op generatie euvergeleverd. Extra sjlókgrei goof ’t vreuger allein mer mèt de kermis, de verjäördaag, Paose, Sinterklaos en Körsmis. Taegewaordig waert has continu gesjlók. De oetdrökking ‘De kerresel mót blieve dreie’ beteikent det d’r zakelik gezeen daag in daag oet geld in ‘t laejke mót kómme. Bekènd is ouch ‘De duvels höbbe kermis’ en det waert gezag as ’t raegent en tegeliekertied de zón sjient. Lange tied haje de meiste miense ‘ne zoegenaamde vrieje achteróm en has idderein ging toen ouch achteróm nao emes toe. En as den toch emes oet ’t dörp aan de veurdeur kwaam den waerde door ’t deurraemke of ein van de aopegemaakde veurrame gerope: “Achteróm is kermis.” De oetdrökking ‘Dao is ’t sjtrakkes gegarandeerd kermis’ geuf aan det d’r trammelant te verwachte is. “Wat ‘ne kermiskraom!” beteikent det örges van allerlei bóch bie-einsjteit.