PUIK VERHAAL

Sandra van den Brandt-Geerlings

Puike mensen buiten het land van Puik

Sandra van den Brandt-Geerlings heeft deze keer voor de rubriek 'Puike mensen buiten het land van Puik' een aantal vragen beantwoord. Sandra is opgegroeid in Reuver en woont nu in Venlo.

Naam: Sandra van den Brandt-Geerlings | Leeftijd: 51 jaar | Beroep: Content creator/schrijfster | Woont nu in: de binnenstad van Venlo | Woonde in: Reuver (Ruivers Veld, buurt Liëwe op de Aalmoezenier Camplaan)

Stel je even voor.

Ik ‘bun d’r eine van Geerlings’, van de muzikale familie. Dochter van Toon en Els. Ik heb 1 oudere zus Marjolein. We woonden vroeger aan de Aalmoezenier Camplaan, waar mijn vader ooit zelf een huis bouwde. Na het overlijden van mijn vader – nu negen jaar geleden – verruilde mijn moeder het huis voor een appartement in het centrum van Reuver. Ik zat op de Leewerveltschool, lekker dichtbij huis; als ik de bus van de schooltandarts zag staan, was ik in een paar stappen weer thuis. Mij niet gezien! Toch weerhield het mij er niet van om na de Mavo (Den Hulster Venlo) de opleiding tot tandartsassistente in Heerlen te gaan volgen. Uiteindelijk ben ik met deze kennis niets gaan doen, maar werkte ik als slager op de Lommerbergen en als verkoopster in de woonwinkel (le Présent, die een tijdlang in de voormalige EDAH gevestigd was) en trad uiteindelijk in de voetsporen van mijn vader. Ik werkte mijn langste tijd als buitendienstadviseur bij SNS-Reaal. Frank – waarmee ik al bijna dertig jaar samen ben – en ik hebben drie kinderen: Fleur (20), Mees (18) en Pim (15) en twee Cocker Spaniëls Moos en Pluk.

Hoe bevalt het in Venlo?

Heerlijk! Ik wandel graag, maar het liefst door winkels ;) In een paar stappen sta ik in de winkelstraat of tussen de terrasjes. Er is altijd iets te doen. Ik geniet er erg van om wat meer leven om me heen te hebben, al merken we er in onze stadstuin weinig van dat we in de stad wonen. We zijn in eerste instantie echt voor de woning naar de stad verhuisd. Ik hou ervan huizen op te knappen die het karakter, de sfeer en de authentieke elementen nog hebben. In Reuver, aan de Pastoor Vranckenlaan, was het huis helemaal af. Het kriebelde om weer opnieuw te beginnen. In Venlo kochten we een voormalig weeshuis dat we inmiddels flink hebben verbouwd en gerestyled. Dit is het vierde huis dat we hebben aangepakt, ik denk ook het laatste. We wonen hier prachtig en het pand biedt de mogelijkheid het appartement dat er boven ligt – met eigen ingang, waar nu Fleur en Mees wonen – ooit te verhuren aan een student of te gebruiken als B&B.

Je bent nu werkzaam als content creator. Is dit iets wat je altijd hebt willen doen? Of anders gevraagd, wat heeft je aangezet om dit te gaan doen?

Een paar jaar geleden heb ik als redacteur gewerkt voor een online woon- en lifestylemagazine. Ik stopte om meer tijd aan PUUR Theater te besteden en om ons huis aan de Pastoor Vranckenlaan op te knappen. Nu het voormalige weeshuis in Venlo helemaal af is , begon het weer te kriebelen om – naast een boek waar ik aan werk – korte stukken te gaan schrijven. Ik zette een blog op om over de verbouwing van het pand te gaan schrijven. Het toeval wil dat Fleur en Mees allebei tijdelijk opleidings- en werkloos zijn. Toen we onlangs, gedwongen door de Coronamaatregelen, allemaal thuis zaten ontstond bij hen het idee om van de blog een bedrijf te maken. Samen richtten Fleur en Mees "Maison d’Abri" op, wat "opvanghuis" betekent. Binnen enkele weken maakten ze er een bedrijf van dat dagelijks online inspireert op het gebied van wonen, lifestyle en lekker eten en cadeaupakketten verkoopt in de webshop. Ook brengen ze een online bladermagazine uit met binnenkijk reportages. Voor de redactionele stukken hebben ze mijn hulp nodig als content creator. Een superleuke co-productie!

Een ‘Ruivers maedje’ getrouwd met ‘ne ‘Beeselse jóng’. Liefde pur sang?

Als je een Beeselnaar naar Reuver kunt verhuizen moet het wel echte liefde zijn, toch? Geen speld tussen te krijgen!

"Ik weet zeker dat ik op het eind van de rit kan zeggen: veur uch ligk eine gelukkige miens."

Jij bent voorzitter van Puur Theater, een theatergroep voor de jeugd tussen 7 en 23 jaar. Hoe ben je hierin gerold en wat vindt je hier leuk aan?

Toen we van Beesel naar Reuver verhuisden met ons gezin, meldde Mees zich aan bij toneel. Zoals bij iedere vereniging het geval is, was ook de toneelclub afhankelijk van de hulp van ouders. Ik meldde me aan. Zoals ik al zei, kom ik uit een muzikale familie. Maar ook acteren en voor publiek optreden is mij niet vreemd. Toon was mede-oprichter, schrijver, regisseur en voorzitter van de vorige reeksen revues. Els zat in de kledingcommissie, mijn zus hielp bij de decors en ik speelde mee. Ik maakte van dichtbij mee hoe alles achter de schermen in z’n werk ging en hoe heerlijk rommelig het thuis was rond een voorstelling. Maar ook hoe tof het is als ouders en (hun) kinderen samen aan een productie werken. Dat schept een sterke band. Waar ik ook samen met Toon aan werkte waren de optredens die ik samen met mijn neven Sjoerd en Jack gaf als het trio SjaSjoSan (Nolliepap, Jantjepap, Toëntjepap). Tijdens zittingsavonden voor de Vastelaovesvereniging namen we in een kwartiertje de Reuverse politiek op de korrel. Bij PUUR Theater is het fantastisch dat we de jeugd een uitlaatklep kunnen bieden. Zeker in de puberleeftijd hebben veel jongeren daar behoefte aan. We zijn een hechte theaterfamilie en daar ben ik trots op. Bij ons bepalen de leden aan welke stukken ze willen werken en op welke manier ze vooruit willen komen. De grootte van een rol vind ik daarbij totaal ondergeschikt; je kunt van iedere rol een hoofdrol maken. Ik word het gelukkigst van de groei die ieder lid tijdens een productie doormaakt. Voor de een is dat een enorme sprong, voor de ander gaat dat in kleinere stapjes. Maar ook die kleine stapjes zorgen voor zelfvertrouwen; groei naar vermogen. Toon sprak na iedere voorstelling van de revues de zaal toe en zei altijd: ”veur uch sjteit eine gelukkige miens”. Als ik na de voorstellingen de zaal mag bedanken zeg ik hetzelfde. Ik snap nu precies wat hij toen bedoelde.

Door de keuzes die we maken, raken sommige mensen uit het oog verloren. Is er iemand waar je nog eens gezellig mee wilt bijpraten onder het genot van een drankje?

Ik vind het altijd leuk om mensen van ‘vroeger’ opnieuw te ontmoeten! Bij PUUR Theater waren we bij de oprichting vijf jaar geleden op zoek naar een secretaris voor in ons bestuur. Via via werden we in contact gebracht met ‘iemand’ die aangaf interesse in deze functie te hebben. Dat bleek ook een oud klasgenootje van vroeger te zijn. Hoe leuk is dat? Een drankje ben ik altijd voor in trouwens ;)

Heb je nog iets op je bucketlist staan dat je met ons wil delen?

Ach, wensen hebben we allemaal, maar laten we tevreden zijn met wat we hebben. Ik weet zeker dat ik op het eind van de rit kan zeggen ‘veur uch ligk eine gelukkige miens’.

Sandra's weekendpaspoort

Ligt erin om: Zowel op weekdagen als in het weekend ga ik zelden voor middernacht naar bed. Ik geniet nog even van een momentje alleen als iedereen naar bed is.

Staat op om: Tussen 7 en 8 en meteen up-and-running! Waar mogen ze je wakker voor maken: Alleen om naar Sevilla te gaan… anders krijg je mij echt niet wakker. Ontbijt met: Ontbijt bij voorkeur niet, of iemand moet het klaargezet hebben. Favoriet drankje: Coca Cola Light Avondje stappen met: De dames van PUUR Theater. Escaperoom met etentje of een etentje bij onze penningmeester thuis. Retegezellig! Kermis in Beesel of Reuver: Ik ben echt geen kermisklant. Doe mij maar een middagje Efteling! En dan voornamelijk de sprookjeskant; ik kan janken bij Hansje die is opgesloten door de heks…

Klik hier om je gratis in te schrijven voor Puik | Deel deze pagina: