PUIK UIT DE OUDE DOOS

Uit de oude doos

In deze rubriek lees je leuke weetjes, gedichten en verhalen van schrijvers of gebeurtenissen in gemeente Beesel

Deel 7

Voor en tijdens de tweede wereldoorlog werd, gedurende de periode 3 april 1938 t/m 3 juni 1945, een dagboek bijgehouden door Mathieu Hendrikus Janssen, geboren te 18 mei 1905 en overleden op 18 maart 1980 in Reuver. Hij was bekend als “baas Janssen” of “de baas” van greswarenfabriek Teeuwen.

(Leeftijd op foto 66 jaar)

Uit dit dagboek is onderstaand relaas overgenomen :

Woensdag 22 november 1944

Gisterenmorgen verstopten wij de meubels van Sjeng Killaars in oven 7. In oven 8 deden wij de was. Ook haalden wij voer voor het vee en stalden de geit van Sjeng in ons huis. Gedurende deze werkzaamheden vond een artillerie-duel plaats tussen Engelsen en Duitsers. Granaten gierden boven ons. Wij lagen meerdere keren op het lager plat op de grond terwijl granaatscherven vlak in onze buurt insloegen. Toen de avond viel stelden wij ons de vraag wat te doen. Zouden we die nacht in huis blijven? Uiteindelijk besloten wij een schuilplaats in huis te zoeken. Op de achterste kamers boven het kantoor, bevond zich een luikje in het plafond. Wij zetten er een keukenkastje onder en konden aldus, na enig oefenen, het gat bereiken en erdoor kruipen. Wij kropen vervolgens achter de schoorsteen, die vanuit het kantoor via “onze” zoldering, het dak door ging. Wij zaten aldus rechtstreeks onder de dakpannen. Wij sliepen die nacht, ondanks het gebulder van de kanonnen, rustig en merkten niets bijzonders. Het kanongebulder is hedenmorgen wat minder, maar we blijven toch diep in de kelder. Soms, als wij iets van buiten nodig hebben, gaat dit vliegensvlug in zijn werk en met de helm op. Gisteren zouden weer enkele doden en gewonden zijn gevallen. Ook bezochten ons gisteren enkele militairen die zich olie, houtskool, hout enz. toe eigenden. Ze stopten mij een vorderingsbevel onder de neus en vertrokken weer. Momenteel klinken er weer geweldig salvo`s van de kanonnen.


Donderdag 23 november 1944

Wij zitten met acht volwassenen en vijf kinderen in de kelder. Behalve ons gezin, ook Sjeng Killaars met vrouw Wies en hun zoontje, vader en moeder Martens (Ouders van Wies), en Sef, een broer van Wies. Ook een “Wiel” behoort tot het gezelschap. Gisteren, toen ik met schrijven in mijn dagboek ophield, sloegen in de fabriek granaten in. Geraakt werden de gevel bij oven 7, een raam in de nieuwbouw, een schoorsteen, een vorst van de oudbouw, een fabrieksschuur en de kolenloods. Verder vielen enkele granaten op het lager, bij Rutten op het dak, op straat en tegenover ons huis. Niemand is geraakt. Vele ruiten, behalve bij ons, sneuvelden. Tussen het granaatvuur door voeren we snel het vee. Alles vindt zeer snel plaats en altijd met de helm op. Als de granaten gierend overvliegen gaat men buiten plat op de grond liggen. Nu is het stil. Af en toe komt een militair voertuig over straat. Wij voelen ons in de kelder, naar omstandigheden, nog tamelijk gelukkig. Als de granaten oversuizen vluchten de Duitse soldaten de woningen binnen. Gisteren en vanmorgen was dat ook het geval bij ons. Ze begaven zich meteen naar de kelder.


In de fabrieksovens wonen enkele gezinnen, in totaal ca 30 personen. Koken doen ze er ook. Tot de volgende keer, althans dat hopen wij maar.

Tekst- en fotobron: Wim Rovers

Klik hier om je gratis in te schrijven voor Puik | Deel deze pagina: