PUIK COLUMN

Pieter Classen

De aanhouder…

In mei van dit jaar heb ik besloten om een “foetelfiets” aan te schaffen. De afstand naar mijn werk in Venlo is 12 kilometer en daar doe ik met mijn nieuwe fiets ongeveer een half uur over. Ik sta nu ’s morgens 10 minuten eerder op en wil om 07.00 uur op de fiets zitten. Ik fiets dan achterlangs via de Kromme Hook naar Belfeld, voorbij het voetbalveld aldaar en dan binnendoor naar Tegelen, Egypte en de 4 paerdjes.

Mensen die je niet kent goejedaag zeggen

Zo ’s morgens vroeg zijn er toch al wat mensen op de fiets onderweg. Eén van de mensen die ik tegenkwam was mijn tandarts die in Belfeld woont. Toevallig had ik een week later een afspraak en kreeg ik het met Huub over elkaar goedendag zeggen als je elkaar tegen komt. Bij bekenden doe je dit automatisch (toch?). Maar de mensen die je tegenkomt en niet kent? Zeg je dan ook gewoon “goejedaag”?

Ik besloot om dit te gaan uitproberen en zeg vanaf dat moment iedereen die ik op de fiets tegen kom, of voorbijfiets: “Goejemorge” (op de heenweg) en “hallou” op de terugweg.

Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat
menselijk contact het allerbelangrijkste is voor een gelukkig leven
.

Wat staat er op internet?

Voor mijn stukje in Puik ben ik ook eens gaan zoeken op internet. De eerste regel die ik tegen kwam was al meteen een mooie: “iedere vriendschap of liefde is ooit begonnen met die eerste simpele “hallo”. Een geluk professor schreef: “elkaar groeten op straat maakt gelukkig”. Uit zijn onderzoek blijkt dat 99% van de mensen het leuk vindt als een vreemde gedag zegt. Er is ook een maar. Bijna de helft geeft aan het eng te vinden om een vreemde gedag te zeggen. Vooral jongeren tussen 20 en 29 en 70 plussers deinzen ervoor terug. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat menselijk contact het allerbelangrijkste is voor een gelukkig leven.

Hoe zijn de reacties tot nu toe?

Doordat ik ’s morgens steeds rond dezelfde tijd vertrek, kom ik ook veelal dezelfde mensen tegen. Op mijn eerste “uitprobeer dag” kreeg ik van een buitenlandse meneer meteen een “goedemorgen” terug. Wat me opviel was dat hij aan kwam fietsen met een vrij nors gezicht. Ik was dan ook al heel erg benieuwd of ik een reactie terug zou krijgen. Er kwam niet alleen een reactie maar ook een glimlach op zijn gezicht. Vanaf die eerste dag zijn we al “fietsvrienden” en begint hij al te glimlachen als hij mij ziet aankomen.

De terugweg

Op de terugweg heb ik nog steeds iedere dag wisselende ervaringen. Zelden kom ik iemand tegen die ik al eens eerder ben tegengekomen en kijken mensen me vreemd aan en fietsen vaak zonder iets terug te zeggen gewoon door. Doordat het nog steeds goed weer is, zijn er veel pensionada’s op de fiets onderweg. Ook deze groep reageert zeer wisselend, terwijl ik juist had gedacht dat zij veel meer met deze “traditie” waren groot gebracht……niet dus.

Geregeld test ik op de terugweg nog eens mijn opgedane ervaringen en begroet ik de mensen die ik tegenkom eens niet. Tot nu toe is het niet voor gekomen dat iemand mij als eerste een goedendag heeft gezegd.

2 hardnekkige gevallen

’s Morgens gaat het een stuk beter. De bekende tegenliggers groeten bijna allemaal terug…….bijna iedereen……

Nou heb ik te maken met 2 hardnekkige gevallen. Vanaf de eerste dag kom ik tussen Reuver en Belfeld een man tegen en net voor Tegelen een vrouw. Tot op de dag van vandaag komt er geen enkele reactie en kijken ze allebei strak voor zich uit na mijn begroeting. Af en toe denk ik wel eens: ik stop ermee. Maar het zou ook zomaar kunnen dat…….de aanhouder wint……

Klik hier om je gratis in te schrijven voor Puik | Deel deze pagina: