PUIK VERHAAL

Ruivers maedje

dingt mee om de titel
“Leraar van het jaar 2019”

Hé?! Ik, Anouk Huijs genomineerd voor de prijs ‘Leraar van het jaar? Voor mij als beginnende leerkracht, werkzaam op basisschool Natuurlijk! te Blerick, kwam de nominatie als een enorme verrassing. Moet je daar niet een ervaren rot in het vak voor zijn? Of een enorme lijst aan verdiensten voor hebben verzameld? Deze vragen schoten door mij heen toen ik in mei van het vorige jaar te horen kreeg dat ik was genomineerd voor deze prijs binnen de sector primair onderwijs.

Spreekwoordelijke blauwe plek

Met mijn 24 lentes jong kan ik namelijk niet spreken van jarenlange ervaring. En eerlijk is eerlijk, hoewel ik een enorm voorstander ben van innovatief onderwijs met oog voor de brede ontwikkeling van het kind, heb ik nog lang niet op al mijn onderwijsvragen- en dilemma’s een antwoord gevonden. Het is een proces van vallen en opstaan, en zo loop ik dan ook nog regelmatig een spreekwoordelijke blauwe plek op. Een aantal dagen liep ik dan ook rond met de vraag of mijn nominatie wel op zijn plek was, zouden er niet meer leerkrachten zijn die de nominatie veel meer verdienen? Leerkrachten die al jaren onvermoeid aan de weg timmerden, schaafden en schroefden? Absoluut!

Lerarentekort

Dit gevoel maakte echter snel plaats voor een enorme hoeveelheid energie. Als beginnend leerkracht genomineerd worden voor zo’n eervolle prijs is écht de grootste waardering die je kunt krijgen voor je passie voor het vak. Een passie die helaas bij steeds minder jongeren wordt aangewakkerd. Hoewel de aanwas van jongeren op de PABO de laatste twee jaren iets is toegenomen, kan er gesteld worden dat het leraarschap niet meer (zo) in trek is. Zo hoeft men de krant maar open te slaan en er staat wel iets in over het schrijnende lerarentekort waar we in Nederland mee kampen. Zodoende stemde ik in met mijn deelname aan de verkiezing. Een selectietraject met de tien overgebleven genomineerden volgde, waarbij een motivatiebrief en een heus promofilmpje gemaakt moesten worden. De jury wilde immers weten welk vlees ze in de kuip hebben…

Extra reden voor een feestje

Midden december was het hoge woord eruit, de jury betitelde een drietal leerkrachten tot finalisten in de race voor ‘Leraar van het jaar 2019’. De al zo feestelijke maand december kreeg voor mij toen een extra reden voor een feestje, ik maakte namelijk deel uit bij de laatste drie leerkrachten, wauw!

Mooiste beroep

De jury heeft het gehele traject aangegeven op zoek te zijn naar een ambassadeur voor het vak. In deze fase van de verkiezing wordt het voor mij dan ook tijd om over de invulling van deze rol na te denken. Persoonlijk zou ik mijn nominatie graag zien als een kans om bij te dragen aan het bereiken van een groter, hoger gelegen én noodzakelijk doel, namelijk het terug op de kaart zetten van het mooiste beroep van de wereld, het leraarschap.

“Als leerkracht van het jaar zou ik me graag willen richten op het enthousiasmeren van jongeren om dé stap naar het onderwijs te maken."

Stap naar het onderwijs

Begrijp me niet verkeerd, ik heb absoluut niet de illusie dat ik mij in m’n eentje hard kan maken voor een vermindering in werkdruk en een hoger inkomen. Op dit moment zijn hier al diverse partijen op landelijk niveau druk mee in de weer, waarvoor diep respect. Nee, als leerkracht van het jaar zou ik me graag willen richten op het enthousiasmeren van jongeren om dé stap naar het onderwijs te maken. Voor jongeren door een jongere, lijkt mij hierin een mooi uitgangspunt. Door met jongeren op bijvoorbeeld middelbare scholen in gesprek te gaan over het vak en ze mee te nemen in mijn eigen ervaringen, beelden en gedachten, wil ik de verbindende factor worden, als ambassadeur voor het primair onderwijs.

Spannende ontknoping

In deze hoedanigheid zie ik dat er nog veel kansen liggen bij de jongeren in onze samenleving, om ze te enthousiasmeren voor het onderwijs en ze te verbinden met partijen binnen deze beroepstak. Niet middels gelikte open dagen of geïdealiseerde video’s over het onderwijs, maar middels verhalen van een startende leerkracht, die zich al vallend en opstaand hard maakt voor de samenleving van morgen, hoe raak is dat? Raak genoeg voor het binnen slepen van de titel? Dat antwoord laat nog even op zich wachten, op 26 januari zal de ontknoping plaatsvinden op de jaarlijkse Onderwijsbeurs in Utrecht, wordt absoluut vervolgd…

Tekst/fotobron: Anouk Huijs

Klik hier om je gratis in te schrijven voor Puik | Deel deze pagina: