PUIK VERHAAL

JOS FEIJTS MET PENSIOEN

15.711 AUTO’S VERKOCHT

Of hij nu terugkwam van een rondritje van honderden kilometers door Duitsland voor het ophalen van een paar pracht auto’s of van de verkoop van een tweedehands auto in de showroom. Elke dag heeft hij genoten. Teruggerekend, verkocht hij bijna elke dag een auto. Na 50 jaar met veel plezier in de automobielverkoop actief te zijn geweest, is Jos Feijts - gestimuleerd door zijn vrouw Nellie - vanaf 1 januari 2019 van zijn welverdiende pensioen gaan genieten. En het mooie is. De deuren van Feijts Auto’s aan de Rijksweg in Reuver sluiten niet!

Terug in de tijd

In 1954 nam Charles Feijts - de vader van Jos - aan de Rijksweg in Reuver een garage over van de familie Aangenend uit Belfeld. Het tankstation waar velen jaren menig inwoner van gemeente Beesel en daarbuiten de auto van nieuwe brandstof voorzag, was er toen ook al. Twee jaar nadat Charles Feijts de garage had overgenomen, is de bovenwoning gerealiseerd. “We hebben daar vele jaren met mijn ouders gewoond. Daarna woonde mijn broer er enkele jaren en toen heb ik er tot 1985 met Nellie en onze dochter Esther gewoond”, vult Jos aan.

Op de eerste plaats

Jos: “Het bedrijf stond vroeger dan ook echt op de eerste plaats. Daar draaide alles om. Mijn vader had bijvoorbeeld maar twee dagen per jaar vrij als hij geluk had. Eén van die vrije dagen was maandag met Reuverse Kermis. Dan gingen we vaak een dagje weg. Naar Cochem bijvoorbeeld, maar zelfs dat ging niet altijd door”. Jos herinnert zich nog goed die ene Kermisdag dat ze met de hele familie al in de auto zaten toen plots de telefoon rinkelde. Het was een klant die hulp nodig had. En dat gaat natuurlijk altijd voor. En zo geschiede dat ook die ene vrije dag in rook op ging ten gunste van het bedrijf.

Stromend ondernemersbloed

Voordat Jos invulling gaf aan zijn ondernemersaspiraties, begon hij als leerling-verkoper bij Peugeot in Roermond. Die functie had Jos niet heel lang. Het ondernemersbloed begon namelijk steeds sneller te stromen. “Ik vroeg aan mijn vader of ik het bedrijf kon overnemen”, vertelt Jos. “Zijn goedkeuring kreeg ik op dat moment niet. Daarom besloot ik om alvast voor mijzelf een loods te huren zodat ik auto’s kon stallen voor de in- en verkoop.
Dat groeide zo snel dat ik erg moest oppassen dat ik geen problemen kreeg met de buren, de straatbewoners en de gemeente. Zelfs bij onze woning op de Hazekamp benutte ik af en toe de parkeerplaatsen van de seniorenwoningen om de auto’s tijdelijk te parkeren.”

1976

Enkele jaren later overleed de broer van de vader van Jos. Dat was voor vader Charles een van de redenen waarom de tijd toen wel rijp was voor een bedrijfsoverdracht. Ondersteund door zijn broer Frans, die onder de vlag van zijn vader ook al monteur was bij Feijts Auto’s, maakte Jos in 1976 de volgende stap in zijn ondernemersavontuur. Jos: “De insteek van mij was anders dan die van mijn vader. Ik richtte mij juist wel op de verkoop van auto’s. Nee, geen nieuwe auto’s. Die ervaring had ik bij Peugeot in Roermond opgedaan. Ik zag meer avontuur in de verkoop van tweedehands auto’s. Je hebt er telkens maar één van. En dat maakt het juist leuk en interessant.” Jos verkocht altijd jonge auto’s met een lage kilometerstand. Die filosofie heeft altijd goed gewerkt.

"Ik zag meer avontuur in de verkoop van tweedehands auto’s. Je hebt er telkens maar één van."

Mag ik je vrouw bellen?

Om het bedrijf over te nemen had Jos financiële hulp nodig van een bank. Met goede moed, het getuigschrift van Peugeot onder de arm en een beetje spaargeld, stak Jos de weg over naar de Rabobank voor een financiering. Jos weet het nog goed. “Een van de eerste vragen die aan mij werden gesteld, was: staat je vader garant? Mijn antwoord daarop op was ‘nee’. Dat wilde ik namelijk niet. Daarbij kwam dat de betreffende adviseur van de Rabobank vond dat er geen markt was voor jonge, tweedehands auto’s in Reuver en omgeving. Ik kreeg dan ook geen financiering van de Rabobank. Teleurgesteld maar daarom niet met minder energie stapte ik bij de ING bank binnen. Gek genoeg vroegen ze daar alleen of mijn vrouw het eens was met de bedrijfsovername. De adviseur vroeg daarom: ‘mag ik je vrouw bellen? Natuurlijk zei ik. Later die avond belde de adviseur op dat hij de rekening had geopend en er een meervoud van het gevraagde financieringsbedrag had opgezet zodat ik ook echt goed van start kon gaan.”

Veel veranderd

In al die jaren dat Jos in de automobielindustrie actief was, is er best veel veranderd. “Daar waar je vroeger na 500 gereden kilometers met een auto terug moest naar de garage, zeggen ze nu ‘we zien u bij 30.000 gereden kilometers wel terug’. Ook op het gebied van service is er veel veranderd. Vroeger konden auto-eigenaren met gemak zeven dagen wachten en hadden ze een tijdje geen auto. Tegenwoordig hebben we vier leenauto’s en bellen ze een paar uur later of de auto al is gerepareerd.”

"Beide heren hadden toch weer de liefde aan elkaar verklaard en hunkerden terug naar hun roze Panda."

De roze Panda uit Twello

Jos heeft van veel verschillende merken in diverse modellen en uitvoeringen auto’s verkocht. “Een Rolls Royce heb ik niet verkocht, maar wel een roze Fiat Panda”, lacht Jos. “De Fiat Panda stond in Twello. Dit was echt een uniek exemplaar. Origineel roze van binnen en buiten. En ja… die heb ik gekocht. Hier in de garage zeiden ze dat ik die nooit zou verkopen. Soms twijfelde ik daar zelf ook wel een beetje aan bij deze auto. Gek genoeg belde na een jaar de vorige eigenaar of ik de Panda nog had staan. Beide heren hadden toch weer de liefde aan elkaar verklaard en hunkerden terug naar hun roze Panda.”

Auto’s en nog eens auto’s

Crisis of geen crisis. Gemiddeld had Jos vijftig auto’s op voorraad. Een groot gedeelte van deze exemplaren stond in de loods op het industrieterrein. De andere auto’s stonden te ‘shinen’ in de showroom aan de Rijksweg. In september van dit jaar stond de showroom nog hartstikke vol. Inmiddels is de voorraad bijna helemaal weg. Jos vertelt trots: “Zojuist heb ik nog een auto afgeleverd. Deze klant (86 jaar) heeft nu voor de elfde keer een auto bij mij gekocht. Dat vind ik mooi!”. Op de vraag hoeveel auto’s hij heeft verkocht kan Jos een helder antwoord geven. “Bijna 1 per dag. Oftewel in totaal 15.711. Ik heb mijn getuigschrift van Peugeot kortgeleden opgezocht. Hier stond het aantal verkochte auto’s op vermeld. Dit getal telde op bij het aantal facturen dat we hebben uitgeschreven. We hebben namelijk één factuur voor elke verkochte auto gemaakt.”

Voor het eerst naar de bakker

De ondernemersdrive en klantenservice was bij Jos net zo als bij zijn vader. Dag in dag van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat in de weer voor het bedrijf. In al die jaren was hij dan ook nog nooit naar de bakker geweest in Beesel waar ze al 33 jaar wonen. Recent vroeg zijn vrouw of hij toch even naar de bakker kon gaan. Wijzend met een vinger naar het schap met broden gaf hij aan dat hij die broden kwam halen. ‘Die zijn voor mevrouw Feijts’ zei de medewerkster. “En toen zei ik: ik ben meneer Feijts”, vertelt Jos lachend. “Ja, het is wel waar. Ik ben weinig in Beesel en thuis geweest.”

Hulp van Esther

“Mijn vrouw zei ook wel vaker: ik had net zo goed niet kunnen trouwen. Je bent nooit thuis. En dan zei ik altijd: maar jij mag zeggen wanneer ik stop.”

Twee jaar geleden deed Nellie de eerste poging om deze toezegging te verzilveren. Maar wat denk je? Jos was er nog niet klaar voor. Met wat hulp van dochter Esther - die toen ze jong was vaak meeging auto’s ophalen - heeft hij toen het verzoek van zijn vrouw nog in de ijskast kunnen zetten. Afgelopen zomer was het dan wel echt zo ver. Verzoeknummer twee werd ingediend. Jos: “Toen moest ik er echt aan geloven. Mijn vrouw verdiende ook dat ik ging stoppen. Overigens speelde mijn gezondheid mij ook parten en was het daarom verstandig om er definitief een punt achter te zetten.”


Anekdotes

Wanneer we Jos vragen naar een paar leuke anekdotes begint hij wederom te lachen. “Dat zijn er zo veel. Een paar leuke dan. Een gezin kwam in de ochtend naar een auto kijken. ’s Middags kwam vader alleen terug met zijn zoon. De man in kwestie gaf aan dat hij korting wilde hebben anders ging hij dezelfde auto ergens anders halen waarop ’t kleine menke zegt: ‘pap je mag niet liegen!’. Of die keer dat een man bij mij in de garage stond en vroeg of ik zijn auto defect kon maken voor de avond. Zijn vrouw had namelijk gezegd dat er geen nieuwe auto gekocht zou worden zo lang hij niet stuk was. En die avond moest zijn vrouw naar het vrouwengilde.”

En dan nog een laatste anekdote uit de lange lijst van lachwekkende voorbeelden. “Een man en een vrouw hadden discussie over de aankoop van een Ford Escort. Op dat moment stonden er twee. Een oud en nieuw model. De vrouw wilde het nieuwe – ook ietwat duurdere - model. Na veel discussie en het vertrek van de man uit de garage, heeft de vrouw het nieuwe model gekocht en liet ik haar door Baerke van Dorssers met de taxi naar huis brengen want haar man was tenslotte al een tijdje weg.”

"Hossein kwam de eerste keer met een brommertje met de politie achter zich bij ons aan. Volgens mij had ie de helm vergeten."

Feijts blijft…

Wees niet ongerust. Feijts Auto’s blijft bestaan. Vanaf 1 januari 2019 zal de Belfeldse Hossein Kacimi overnemen. Hossein kwam in 1992 als stagiair bij Feijts Auto’s aan en is nooit meer weggegaan. “Ik herinner het mij nog goed zegt”, Jos. “Hossein kwam de eerste keer met een brommertje met de politie achter zich bij ons aan. Volgens mij had ie de helm vergeten. Gelukkig kwam hij er toen ik een goed woordje voor hem had gedaan - er zonder boete vanaf. Dat kon toen der tijd nog. Hossein kent inmiddels alle klanten en je kunt gewoon dialect met hem spreken. Ook met Hossein aan het stuur zal de naam Feijts Auto’s dus nog blijven voortbestaan!

Genieten

Voor Jos begint nu een nieuwe episode. Een episode met veel meer vrije tijd dan hij ooit gehad heeft. Hoe hij die tijd gaat invullen, weet hij nog niet. Jos: “Inmiddels ben ik voorzitter geworden van de watersportvereniging de Draekevaarders. Dat zal zeker tijd van mij vergen, maar eerlijk is eerlijk ik wist 2 januari 2019 om 9.00 uur niet wat ik moest gaan doen. In ieder geval hoop ik nog veel en lang van mijn familie en zeker mijn kleinzoon te kunnen genieten. En als het weer straks beter is, zal ik regelmatig op onze boot vertoeven.”

Klik hier om je gratis in te schrijven voor Puik | Deel deze pagina: